Heeft de eerste hap genomen
De vervreemding van aankomen en een dag die zich nog loom voor je uitstrekt. New York loopt zes uur achter, dus was er zon in Central Park, wandelden we eindeloos door de stad, was er geweldig Indiaas eten, gewoon aan de overkant van het appartement waar we logeren. Was het toch nog maar half tien ’s avonds toen ik in slaap viel. En daarna: eindeloos slapen en wakker worden terwijl het nog vroeg is. Met nog zón dag die voor je ligt. Nog leger, onbeschrevener. Een dag waar je naar eigen inzicht doorheen mag bladeren.
Misschien dat ik alleen al vanwege de jetlag zo vaak naar New York verlang.
