Vliegen

Ik heb twee aikido leraren gehad, de eerste geloofde dat het zin had om een tijdje te prutsen. Om via het prutsen het goeie te leren. Dat was ook luiigheid denk ik achteraf, maar oh, wat heb ik het vol hartstocht tijdenlang fout gedaan.
De leraar daarna geloofde in goeie techniek en die leerde hij ons aan. Heel prettig als je na twaalf jaar oefenen ontdekt hoe je pijnloos een vrije val moet maken. Voor het beeld: bij aikido val je aan, en word je weggeworpen. Dat is een soort vliegen, en het heet vrije val. Daar deed ik het allemaal voor.
Na die ervaring ben ik de voorkeur blijven geven aan mensen die je leren het meteen goed te doen. Dat is ook een kwestie van tijd: verdwalen, of dat nou in een tekst of in een sport is, daar kun je echt een eeuwigheid mee bezig zijn. Ik heb maar één leven, hoe moet dat, als ik alles eerst nog moet verprutsen.
Maar soms denk ik liefdevol terug aan die eerste leraar. Hoe fijn het was om elke ochtend vroeg op te staan en op die mat rond te klooien. De vrije val goed kunnen is erg prettig. Het verlangen naar de vrije val was dat ook.