Zag ook een paar voor 14,95

Mijn to do list is geslonken tot 1. En dat is: naar ’t café en schrijven. Ik kan het gewoon niet achter deze computer. Ik krijg enorme kooplust ook. Misschien nog even wat online schoenen kopen. Of nee, dat had ik laatst gedaan en toen kreeg ik twee paar gruwelijkheden en na zo’n miskoop denk ik altijd heel bijgelovig dat ik even moet wachten tot de schoenengoden me weer gunstig gezind zijn. Schoenengoden, ik schrijf en ik denk: wie gelooft daar nou weer in. Ik dus blijkbaar, of is dat alleen omdat ik achter mijn vingers aan zit te tikken. Daar gaan we al, nog even en ik geloof nergens meer in, het wordt donker, ik ga naar huis, eet teveel chips, drink bier, ga slapen en word weer wakker met een kater die echt nergens goed voor is. Dit in tegenstelling tot precies hetzelfde verhaal wat betreft chips en bier, met een tussenstop in het café waar ik op zijn minst een uur achter elkaar doorschrijf. Dan heeft die kater als je maar achteruit redeneert een verhaal opgeleverd.
Maar dan moet ik Dus Wel Opstaan. En de computer afsluiten. En niet nog even checken of er iets op Facebook, of dat ik een leuke mail, of toch nog even die schoenen. Laarzen. Ik heb laarzen nodig.

Vergelijkbare berichten

  • Superopa Stroopwafel

    Gisteren een naschoolse opvang bezocht, met kinderen die dus vrijwillig na school naar de Brede School Academie komen om te lezen en om over verhalen te praten. Drie groepen zeer leuke, slimme kinderen. Ik liet ze verhalen maken. Ze mochten het genre bedenken en daarna aan het moorden slaan (en er kwamen ook spoken bij…

  • WEG

    Er ging vandaag eigenlijk niks gebeuren. Op een gesprek in de ochtend na – maar  de ochtend hadden we al gehad – er zou leegte zijn, grenzend aan nieuw werk misschien zelfs, verder met een verhaal, of ja, ook zeuren over achterstallig geld bij opdrachtgevers (heb enorme behoefte aan een donzige winterjas), computer ordenen, me…

  • Kudde in een warenhuis

    We dwalen door de resten van het jaar, als door de uitverkoop van een groot warenhuis. Een stukke kerstbal, een restje chocola (dat eten we op). Er komen dingen. Enge dingen, een scan voor mijn moeder over kanker, leuke dingen, onderzoek naar digitaal schrijven, nieuwe projecten. Ondertussen wiebelt de wereld. En ieder jaar zijn we als die…

  • Nieuwe bewoners

    Helemaal gewend zijn ze nog niet, ze hebben voornamelijk onder de kast gezeten, met af en toe een hap brokje. Daarnet gingen ze op pad, op zoek naar nieuwe schuilplaatsen. Iets hoger, meer uitzicht, zoals het piraten betaamt; ik ga ze een verrekijker geven. Rechts zit Mo, links zit Broccoli.

  • Levenslessen

    Milo: ‘Kijk mama, die mus eet een spin. Dan kan die spin niet leven!’ Ik: ‘Dat soort dingen gebeuren, Milo. Een mus eet een spin, een kat eet een mus, een hond eet een kat, een leeuw eet een hond en wie een leeuw eet weet ik even niet.’ Milo: ‘Een aardappel.’

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.