Kinderboekenweek Den Haag
Om iets voor achten stond ik bij de school. Na een vrijwel file-loze tocht van Amsterdam naar Den Haag. Dat soort zaken tellen mee, want ik vind autorijden eng, en de mogelijkheid van een ongewisse aankomst ook. Ik had er de hele nacht van gedroomd dat ik in mijn blote billen liep. De connectie zag ik zelf ook niet helemaal, maar ik weet zeker dat hij er was.
Nu was ik gearriveerd. Voor de ouders uit die, zo was mij verteld, anders alle parkeerplekken tijdelijk bezet zouden houden.
‘Je kan ook ergens anders staan, maar dat is misschien moeilijk,’ had mijn contactpersoon er bezorgd aan toegevoegd.
‘Ik kom wel op tijd,’ zei ik snel.
Tada.
Nu nog drie groepen zes combineren met mijn kersverse actieplan, dat met hulp van Anna en Nancy was geperfectioneerd. Een plan waarbij iedereen ging meedenken en de leraar mee moest doen en er niet stiekem werd nagekeken, gewhatsappt, of anderszins uit de neus werd gegeten.
We gingen verhalen maken, dat vergt aandacht.
Er waren boeven van 1 meter hoog. Er was een dansende koning, een oerwoud dat in brand stond en buitenaardse wezens met een jongen wiens scheten muren lieten ontploffen. We waren allemaal, groepen 6 en ik, trots op onszelf.
Op de terugweg stond er nog minder file dan heen.
