Zag zichzelf
Volgens Woek heet het alleen school als je kan zeggen in welke groep je zit en er elke dag heengaat. Een dag per week telt dus niet, maar toch. Camjoles had ik vandaag. En dat gaat de komende weken nog even elke woensdag door.
Camjo, dat is met de camera in de hand interviewen. Eigen films maken. Beeld en verhaal als één geheel. Monteren leren we ook.
Dat wilde ik al heel lang leren en sinds die roversclip al helemaal.
Een groep van dertien mensen, allemaal leuk, voor zover ik kon zien, van negentien tot boven de zestig.
Wel goed ook, denk ik, om als schrijfdocent aan de Schrijversacademie weer even zelf de student te zijn. Hoe eng dat is, een stukje laten zien. Hoe minstens zo eng dat is, je eigen hoofd, gefilmd door een ander.
En wat er zo bijhoort in het begin: onhandig hangen bij de koffiemachine. Een plek zoeken, om je heen kijken. Iets vertellen zonder meteen teveel te vertellen. Meer nog dan wat we leerden over camera’s en techniek, zijn dat dan de dingen waar ik mee naar huis fiets. Even weer dat kind op die eerste schooldag. Wat Woek er ook van zegt.
