Beetje fladderen
De opwinding van de boekpresentatie van Weg duurde een heel weekend, gonsde maandag en dinsdag nog na – en daar heb ik bewijs van – maar vanmorgen was ik weer mijn eigen mopperige zelf, heel jammer vond ik dat. Er werd gezeurd over wie de kinderen naar school bracht (ik, vrijwel altijd) en waarom dat eigenlijk ook alweer zo was en nog wat gebrom en al dat geluid kwam uit mij.
Ik schopte mezelf na het afwerpen van de kinderen dus snel naar de sportschool want als je het er met denken niet uitkrijgt, dan met zweten soms wel. Daar moest ik ook al zo hard werken vond ik bozig, maar het trok na een half uur bij. Het lukte het me zelfs vier minuten ‘plank’ te staan, iets wat me maandag ook al was gelukt, maar nu was het dus woensdag en lukte het weer.
Dus dat telde ook.
Nu er weer in. Lezen, schrijven, achterstallig werk, tussendoor een beetje fladderen.
