Spelen met bewegend beeld, daar zou een tweede leven handig voor zijn.
Zo rustgevend is dat, denken in beeld, in plaats van dat gedoe met woorden.
Vandaag mocht ik spelen met de clip voor het Dapperlied, het lied bij het tweede boek van Stan en de negen rovers. Er staat al een ruwe versie online. Het is één minuut, je kunt hem hieronder bekijken. Komende week ga ik nog wat schaven. Een beetje. Niet teveel, dat ruige is ook best leuk.
Volgende week begin ik met het herschrijven van Robin. Dat is de werktitel, of eigenlijk vooral, de aanspreektitel van het boek dat in het najaar gaat uitkomen. Nu dan toch echt. Na zes jaar puntenslijpen. Het staat aangekondigd, we hebben sinds gisteren een titel, er komt een omslagontwerp. Man, wat ga ik die puntjes op…
We hebben Milo’s haar nooit geknipt, dus nu heeft hij lange krullen. Pluizig lange krullen, minstens-één-keer-per-dag-borstelen-krullen. Gisteren deed ik er een knotje in. Hij stond de hele tijd voor de spiegel verbaasd naar zichzelf te kijken. Tot het knotje los was. Toen at hij de tafel op.
We brengen Woek naar school en fietsen door naar de Hema. Dan naar de slager, de kluswinkel, de fietsenmaker. De fietsenmaker zet de voetsteuntjes van het fietsstoeltje van Milo wat lager terwijl Milo gewoon op het stoeltje kan blijven zitten. ‘Dankjewel,’ fluistert Milo met grote ogen. We fietsen weg. ‘Dat was lief,’ zucht mijn kind.
Gisteravond in het Kees Brijdeplantsoen riep Milo: ‘Hoor nou! Zo stil.’ Vandaag is het vijf mei, er is een pontonbrug, maar er is ook een pontje naar het Vliegenbos, de vrijheid van het pontje. Met een man die ziek werd toen ik in New York zat en er nog steeds niet bovenop is, wordt het…
Soms denk ik: waar komt hij nou weer vandaan. Dat jongetje dat daar vol ijver boekenloopt. En dan denk ik; oh ja, uit mij. Alsof dát zo logisch is.
Nadat we Trisobbio hadden gevonden, liepen we hand in hand naar het zwembad, langs het restaurant met de lange tafels, de lampionnen, het idyllische uitzicht. ‘Straks is daar het feest,’ wees ik Milo, hij had meer oog voor de trampoline. We sprongen even. Toen gingen we door tot aan het water. Er zaten al wat…