Verhuizen

Ik ga Anna helpen verhuizen. Een echte ouderwetse studentenverhuizing, met uit elkaar vallende dozen en touw en blok. En dat op de Haarlemmerstraat, de drukte straat van Amsterdam op zo’n zaterdag – met de smalste stoepjes.
We hebben een kast opgehaald in Oosterblokker bij die geweldige Westfriese Beurs, de opper-kringloop, en staan nu met dat ding wat vertwijfeld naar boven te kijken. Het trappenhuis is echt te smal. En op straat laten staan is ook geen optie.
Er is een puinzak waar de kast in kan, dus dat doen we. En dan dat touw van het touw en blok er omheen. Een beetje proef-tillen en het ding begint meteen vervaarlijk richting etalageruit te zwiepen. Vinden de onderburen vast niet leuk.
Er is een groepje toeristen blijven staan. We komen nu al op heel veel buitenlandse facebookpagina’s.
Een vriendin van Anna komt angstig omlaag en zegt: ‘Als die kast valt gaat er iemand dood!’ Waar ze natuurlijk gelijk in heeft. We willen niet dat de kast valt.
Flip gaat met Anna een ‘afhoutouw’ kopen.
We halen de zak van de kist.
We proberen het nog eens.
Het touw om alle zijkanten van de kast en Flip staat klaar met het afhoutouw. Anna hangt boven uit het raam en gelukkig is er nog een vriendin aan komen waaien die me wil helpen trekken.
‘Vooral dat touw niet loslaten,’ zegt Flip. We beginnen te trekken, raken even in de war met onze handen. ‘Denk ollekebolleke,’ zeg ik. Ze heeft ook kinderen, begrijpt meteen wat ik bedoel. We grijnzen naar elkaar, ollekebolleken de kast omhoog. Hij moet hoog, tot het bijna bovenste raam. Het wordt stil in de straat. Anna reikt naar de kast, trekt hem half naar binnen, maar het zwaarste punt blijft nog gevaarlijk buiten hangen.
‘Ik ga ze helpen,’ roept Flip, ‘niet loslaten.’ Hij rent langs ons heen naar binnen, alle trappen van het smalle trappenhuis op. Wij houden stevig het touw vast en kijken omhoog.
Daar.
De kast schuift nog iets meer naar binnen. Voorbij het kantelpunt.
‘Laat maar vieren!’ klinkt het van boven. We laten het touw vieren. De kast is binnen.
De toeristen applaudisseren.

 

Vergelijkbare berichten

  • WEG

    Er ging vandaag eigenlijk niks gebeuren. Op een gesprek in de ochtend na – maar  de ochtend hadden we al gehad – er zou leegte zijn, grenzend aan nieuw werk misschien zelfs, verder met een verhaal, of ja, ook zeuren over achterstallig geld bij opdrachtgevers (heb enorme behoefte aan een donzige winterjas), computer ordenen, me…

  • Zwemvestjes

    Onze vroegere bootbuurman zei altijd: ‘Er zijn katten die het snappen, en katten die het niet snappen. De meeste bootkatten snappen het.’ Wij hadden er eerst eentje die het snapte en toen eentje die het niet snapte. Die is op tijd naar veiliger grond verhuisd. Vanmorgen dreef er een dode kat naast de boot. We…

  • Geboren

    Na het Torenkamer avontuur een kort gesprek met mijn jongste zoon. Milo: ‘Ik ben in april geboren.’ Ik: ‘Nee hoor, in mei.’ Verliefde blik van Milo: ‘Ja. Ik ben in jou geboren.’

  • Stroopwafels

    Naast mij staat een verkouden maar vooral toch ook schoolziek Woekje, die wilde vanmorgen niet uit bed. Vandaag bereikt het pre-vertrekken een hoogtepunt (in hem). Nu gaat hij dus mee stroopwafels kopen voor Gregory, laptop halen op de studio, mijn tas mag hij ook helpen pakken. Maar dat wil hij niet. Vannacht lag ik te…

  • |

    Proefles

    Voor de deur kwam ik Iwan tegen, die er sinds kort bleek te werken. We vonden het allebei een goed teken; vrienden treffen voor de deur van een spiritueel centrum. Eenmaal binnen verdwaalde ik al snel in de wierook en de trappen, ik zag nog de ex van een ex lopen die met een zoete…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.