Limo met krakeling
Kleine Milo had er misschien nog wel het meeste zin in: de klas van Aran kwam op bezoek. Ze hebben namelijk ‘botenthema’ op zijn school, boot in de gang, boot in de klas, botenboekjes, dus een echt bootbezoek zou goed passen. Juf Lisa vroeg of het kon.
Het is de categorie vragen waarbij je twee weken van tevoren denkt: zal best lukken en op de dag zelf: waarom zei ik ook alweer ja?
Maar nee zei ik niet, dus ze kwamen.
Milo en Aran en ik gingen in de ochtend naar school en daarna meteen rechtsomkeert, met een sliert van drieëntwintig zesjarigen achter ons aan. Opgewonden alsof ze naar een pretpark gingen.
Er vielen wat dingen om, er was limo met krakeling, er waren wat schermutselingen, maar niets wat de juf niet aankon en Edwin was er ook bij. De klas beklom de stuurhut, bekeek de motorruimte (iew, diesel), en ik geloof wel dat ze tevreden weer richting school vertrokken.
Milo huilde toen ze in de verte verdwenen. Hij had ze alle drieëntwintig willen houden.
