Tussenin

Dierenkenner en vriendin Joukje leest Kip op je kop en ik voel spanning. Alsof je je kind voor het eerst uit logeren stuurt en bang bent dat het nog in bed plast. En die vergelijking gaat natuurlijk helemaal niet op, want kippen poepen en plassen tegelijk en Joukje is niet de eerste die het leest en ze stuurde al wat bemoedigende appjes en wat wordt dit eigenlijk voor een blogje dat ik daar zo op de vroege ochtend openbaar over zit te tikken, deze zin is sowieso al veel te lang en als dit een column moest worden stopte ik nu. Maar Nathalie Goldberg zegt dat teksten ook mogen mislukken. Daar zit vast iets zennigs achter, dat je je hoofd kunt delen en dat dat helpt, stel ik me zo voor. Dus dobber nog even met me mee.
Want ik wil jullie vertellen over mijn boek. Niet de hele tijd, maar gewoon, nu, als er spannende momenten zijn. Het is een groot verhaal voor mij, en dat voelt altijd eng, op weg naar het persklaarmaken, eigenlijk vandaag al moeten inleveren (sorry Judith, het wordt begin volgende week) en vandaag zie ik Joukje in het echt, dus dan kan ik heus aan haar neus zien wat ze ervan vond.
Een fragment uit één van haar appjes deel ik alvast, hopelijk mag dat van haar, om de spanning erin te houden en thematisch bij het begin van dit verhaal te blijven en het is cryptisch, maar toch ook grappig en er komen pinguins in voor wat altijd een goed teken is (ik leg alles maar even uit) en het gaat net als dit blogje over tussentijd: ‘Kippen poepen veel. Misschien niet zoveel als pinguins’. Dus.

Vergelijkbare berichten

  • Best ever

    Ze raakt even mijn buik aan, want dat is hoe hoog ze is. Daarna laat ze haar ringetje zien; het steentje was eerst heel, maar nu niet meer. Ik zie het.We zitten in een ongebruikt klaslokaal, beter dan het halletje waar we eerst zaten. We hebben het over personages en wat dat zijn, en vooral…

  • Weg wordt herdrukt!

    Weg wordt herdrukt! Daar was al sprake van, maar nu is er ook opeens een tekort. Op tijd voor de kinderboekenweek mailt mijn uitgever geruststellend, maar midden in de jongerenboekenweek, zie ik in mijn agenda. Hopelijk zijn er nog een paar exemplaren van de eerste druk over. Want de Jongerenboekenweek begint de 24ste al en ik…

  • Jariger

    Eind april en half mei verjaren mijn zonen. Dan roept Aran eerst twee weken lang; haha, ik ben vijf jaar ouder dan jij. Totdat het vanmorgen niet meer hoefde. We stonden om half zeven op voor de cadeautjes, en Milo was volgens zijn grote broer enorm ‘lucky’ is omdat hij een hele goeie pokemankaart packte….

  • Wat wat was

    De verhalen die ik hier zou kunnen schrijven. Ze buitelen door mijn hoofd als kleine kinderen die voor het eerst naar school gaan en na afloop niet kunnen stoppen met tetteren. Zoals Milo, die aan zijn derde week basisschool bezig is. Alsof er een zoekmachine in zijn hoofd zit die geen onderscheid kan maken tussen…

  • Inpakken

    ‘Ridder,’ leest Woek. ‘Hihhiii,’ zegt Milo. ‘Draak,’ zegt Woek. ‘Draah,’ zegt Milo. Ik denk dat we de belangrijkste woorden wel bij ons hebben.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.