Troostend

Ik ging speciaal wat eerder naar mijn ouders om te helpen met de Ipad. Want die luisterde niet goed. De laptop bij nader inzien ook niet. Het bleek ingewikkelder dan het vinden van een mooie plek om later deze maand hun Gouden Huwelijk te vieren, dat was gewoon een kwestie van Caroline appen, die weet echt Alles. Misschien had ik haar ook over de Ipad moeten appen, maar daar was geen tijd meer voor. We moesten al naar het ziekenhuis. Daar ging het goed, de oncoloog was trots, het herstel gaat voorspoedig en mijn moeder mag op vakantie van m. Het hoosde toen we het bespreekhokje uitliepen, dus at ik kippensoep in het restaurant van het LUMC. Meestal eet ik geen vlees, maar troostende kippensoep in een ziekenhuis vond ik te ontroerend om te laten staan. Of ja, niet voor de kip.
Het regende nog steeds, we reden toch terug naar Oegstgeest. Daarna moest ik al bijna weer naar Amsterdam maar het lukte om een paar instellingen te veranderen, waardoor de laptop het morgen misschien beter doet.

Vergelijkbare berichten

  • Over mijn vader

    Gisteren overleed mijn vader na een kort ziekbed. Alsof er opeens een trein voorbij reed en ik keek die trein na en toen bleek hij erin te zitten. En nu is hij dus weg. Ik heb eerder op deze site over hem geschreven – met zijn toestemming – over zijn herseninfarct vijf jaar geleden en…

  • In Rotterdam

    Vandaag is mijn moeder drie jaar geleden overleden.  Rond 8 uur vanmorgen was dat. Zul je net zien dat ik dan in de file sta, app ik Joukje. Want het regent en ik moet naar Rotterdam over de natte A4. Het is mijn laatste scholendag van de Kinderboekenweek, die twee weken duurde. Vier klassen 6…

  • Naar het licht

    ‘Je vader gaat harder achteruit dan jij oplossingen kunt verzinnen,’ zei Mariette laatst tegen me. En daar had ze gloeiend gelijk in. Ik denk er vaak aan, want het helpt. Zoals nu net, als mijn tante Sal appt dat hij een gehoorapparaat kwijt is. Of als we gemeenschappelijk hebben vastgesteld dat het niet aan de…

  • Terwijl het jaar

      zacht ronkend aanslaat, staar ik nog even in de mist, vulpen in de aanslag. Wat ben ik er voor één, een kinderboekenmaakster, een all-rounder, een eeuwige kameleon (- of is dat met zichzelf in tegenspraak; iets als de voorspelbare toverbal). Ik denk aan de rovers in het leven van Stan en of die in het echte leven…

  • Heidi 1

    Lonneke en ik zijn in Genève omdat onze vriend Aurele daar gaat trouwen. Uurtje vliegen en je zit in de zon. Alles is geregeld; het hotel, de uitleg hoe we daar moeten komen, een verhelderende tour door de stad met een baardige componist (van het niet-hippe soort). Vandaag is de vrije dag, morgen gaat het…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.