Feestje
Gisteren was ik op een echt feestje. Dat was dan ook één van de gespreksonderwerpen, dat we daar ondanks alles allemaal waren, en hoe fijn dat was. We waren iets aan het doen, namelijk samen aan het zijn. En dat de magie van zo’n feestje is dat je nooit weet wat je mee naar huis neemt, maar dat je altijd íets mee naar huis neemt. Een gezicht dat je lang niet zag, een lach, een zinnetje. En natuurlijk was er nog nog de jarige zelf. We zongen, we dronken hem toe. Hij stond op een wankel krukje en zei mooie dingen over vieren en ouder worden en het was lastig luisteren want dat krukje wiebelde zo en dat gaf niet want hij stapte er heelhuids weer af.
Het was een feestje, dat feestje.
