Op de achtergrond

DoorJowi

Zo’n blog, dat is allemaal voorgrond. Wat zet je in de etalage. Vertel je dat je nu naar de bieb wil maar dat het regent. Of iets diepers, over een verhaal dat er nog niet is, maar dat komt (maar nee, dat verhaal moet je natuurlijk pas vertellen als het er is) Een beeld misschien: een mevrouw die ik zag daarnet, met een mooie vilten hoed en haast in haar ogen. Drie kinderen met etensresten rond de mond. Milo in het winkelcentrumautootje. Soms kom ik er niet doorheen, door mijn eigen woorden.

Gelukkig heb ik voor dat soort dagen een tekening.

Vergelijkbare berichten

  • Wowowowo

    DoorJowi

    Het Roverslied is af. Het staat nog niet online, maar het is er al wel. En het is een fijn lied! Niet moeilijk ook. Sterker nog, vanmorgen bij het schoenen aantrekken zong tweejarige Milo het al. Het ging ongeveer zo: Hoihoihoihoi, hohohoho, wowowowo, gogogogo. Eitje.  

  • Vindt de bootjes leuker dan hysterische verkeersregelaars

    DoorJowi

    ‘Maar we wonen hier.’ ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen. En nu doorrijden anders krijg je een boete van 360 euro.’ ‘Het is half negen, we willen naar huis.’ ‘Door te blijven staan geeft u een slecht voorbeeld voor die kinderen.’ ‘Die kinderen willen ook naar huis.’ ‘Dan had je maar een doorrijpas moeten hebben.’…

  • Ze hadden er zon bij

    DoorJowi

    Ben, terwijl ik dit schrijf, benieuwd hoe vaak ‘woorden’ de werktitel van een stukje is geweest en of deze blijft. Ik was in het Zonnehuis, bij de opnames van de documentaire van Frans Weisz, waar ik de tekst voor schreef. En dat was meer dan een voice-over alleen, hoewel ik zo’n diepe mannenstem die mijn…

  • Wollige oortjes

    DoorJowi

    Mijn tas heeft een wollig bijvakje waarin mijn oortjes wonen en ik greep erin en voelde nog iets anders. Het was de trouwring van mijn vader, versmolten met die van mijn moeder, die ik toen, op die vroege ochtend dat hij dood ging, of daarvoor misschien al – weet ik dat nu al niet meer…

  • Nog even fixen

    DoorJowi

    Nog even fixen is het refrein dat al dagen door mijn hoofd stuitert. Nog even dit, nog even dat, mijn hoofd in allemaal brokjes uit elkaar gevallen. Brokjes jongens, brokjes verdriet, brokjes verhuizing en verlangen. Geen wonder dat ik gisteren onderweg naar de supermarkt steeds dacht: een heel eenvoudig verhaal, ik ga een heel eenvoudig…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.