Beste broers in Amsterdam Noord

Vanmiddag ga ik naar een bibliotheek in Noord om met de kinderen een verhaal te maken. >Beste broers gaat mee, en dan leest een vrijwilliger eerst voor uit het boek. Daarna maken we een verhaal.
Het is iets wat ik vaker doe, waar ik meestal in gelijke delen een beetje zorgelijk over ben (zal alles goed gaan) en me op verheug (er zitten altijd geweldige kinderen bij). Nu komt daar het voorlezen bij. Stilletjes zitten en luisteren naar mijn boek. Voor het eerst. Daar heb ik zin in. Sterker nog, zouden schoolbezoeken niet ook iets meer een cadeautje voor de schrijver kunnen zijn? Kom maar binnen schrijver, we gaan je even voorlezen. Hartstikke nuttig voor die kinderen ook, voorlezen. Misschien moet ik dat eens opperen bij de Schrijverscentrale binnenkort.
Kunnen die kinderen daarna mopperen op eventuele rare zinnen, hebben we meteen iets om over te praten. En daarna familieverhalen verzinnen. Want familie, daar zijn we allemaal expert in.

Vergelijkbare berichten

  • Het klotsende water

    Ik sliep niet vannacht want het stormde. Wasknijpers inclusief mandje vlogen langs de stuurhut, tuinstoelen schaatsten over het dek. Twee jongetjes lagen zoet te slapen, ik zat steeds weer overeind in mijn bed. Het klotsende water, de zekerheid dat we gingen zinken, de app die zei dat de storm om vier uur zou ophouden. Wat…

  • Vakantiebus

    Ze gingen gisteren met de Vakantiebus, een dagkamp in de Kennemerduinen. Milo met zijn vijf jaar voor het eerst, Aran als veteraan. Aran had zijn buurmeisje als maatje aan zijn zijde, Milo had niemand. Het zijn van die mijlpalen, ook voor ouders, net als Milo’s A-diploma laatst – en wat zijn ze dik gezaaid zo aan…

  • Het vermoorde theater

    Er zijn projecten die als water over drempels druppelen, door kieren glijden, onder nagels gaan zitten en blijven zitten. De verfilming van Ik heet Olivia en daar kan ik ook niks aan doen, bijvoorbeeld. Dat project sijpelt al een paar jaar. Het sijpelt dóór, dat wel, het stopt niet, maar stromen, dat ook weer niet….

  • Feestje

    Gisteren was ik op een echt feestje. Dat was dan ook één van de gespreksonderwerpen, dat we daar ondanks alles allemaal waren, en hoe fijn dat was. We waren iets aan het doen, namelijk samen aan het zijn. En dat de magie van zo’n feestje is dat je nooit weet wat je mee naar huis…

  • Cheetah

    Het hartje op de koffie is mislukt, waar ik dan meteen iets achter zou kunnen zoeken, maar ik ben veel te blij dat er koffie is. Na een nacht vol rondhuppelende poezen en schrikkerige bedgenoten. Een echo van vroeger, een gemene grijns, toen de nacht minstens zo slopend was, maar zich heel wat avontuurlijker op…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.