Lek

Een keer per jaar woon ik een periode niet op een boot maar in een hele lange, tochtige caravan. Zo eentje die je in een opwelling in de zomer kocht toen je verliefd was en op je allerdunst en die nu vol blijkt te zitten met nare schimmeltjes (en die ene broek past ook al niet meer).

De hele boot lekt. Het is buiten kouder dan binnen en de condens weet zich geen raad en drupt uit het dak. Juch. Een echte oplossing is beter isoleren. Een tijdelijke oplossing is luikenkappen erop voor meer isolatie. Maar ik vind die kappen stom, want dan is de boot zo donker.

Maar goed. Ze liggen erop, sinds gistermiddag, de kappen. Er is geboend op het dek, de lichtkoepels zijn minder groen, opdat ze zoveel mogelijk licht doorlaten en dat helpt niet veel, dus hebben we nu, ik denk dat het al behoorlijk licht is buiten, de lampen aan. Meer dan ooit zitten we in een nest. Een donker nest. Maar hé, wat zit daar op mijn schoot? Een pluizig kuikentje dat naar een filmpje op mijn smartphone kijkt. Verder is het droog. Ik ga die ene broek even passen.

 

Vergelijkbare berichten

  • Schrijfhack

    Ik doe het weleens, innerlijk kreunen. Als ik mezelf dan bezig zie zoals vanmorgen, meten, schuiven, de kattenbak in het keukenkastje, een hoofd vol beelden van hoe het beter kan, een stapel kookboeken zonder woonplek – maar dat komt straks helemaal goed. En dan lijkt het eventjes zo makkelijk; ik heb alleen maar een kastje…

  • Spaart

    Ik zit in de Orangerie, thuisbasis van festivalmedewerkers. Er komt een kind op een step voorbij, iets verderop heeft de masseur die ik net interviewde haar massagetafel uitgeklapt. Maar om tijdens zo’n interview nou meteen te boeken is ook weer zo wat. Later dus, dit festival duurt nog wel even. Gewoon nog wat schouderspanning opsparen,…

  • Gelukkig

    Zo knalden we met een big mama het nieuwe jaar in. Een zwaar ding was het, Edwin zwoegde ermee op de fiets, met Aran oplettend ernaast, want hij mocht niet scheef, dan werkte hij misschien niet. Hij werkte wel. Een hele vuurwerkshow in zijn eentje was t. Alle jongetjes stonden met open mond te kijken….

  • Een blog over iets anders

    Tegenwoordig heb ik bij blogs over iets anders het gevoel excuses te moeten maken dat ik niet over de oorlog schrijf (en ik ben niet de enige met dat gevoel, maar ik zeg het toch, evengoed, hardop). Dat doe ik dus niet, over de oorlog schrijven, mijn schreeuw met ander geschreeuw vermengen, ik weet dat…

  • Dominosteentjes

    Een week geleden.‘Als ik jou duw,’ zegt Els de fysio, ‘dan struikel je een beetje opzij, maar blijf je overeind.’ We staan in de lange gang naast twee stoelen, een bal en wat gewichtjes. Mijn broer en ik knikken. ‘Maar als ik jullie vader duw, dan valt hij om.’Mijn vader, in de rolstoel, knikt ook….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.