Lek

Een keer per jaar woon ik een periode niet op een boot maar in een hele lange, tochtige caravan. Zo eentje die je in een opwelling in de zomer kocht toen je verliefd was en op je allerdunst en die nu vol blijkt te zitten met nare schimmeltjes (en die ene broek past ook al niet meer).

De hele boot lekt. Het is buiten kouder dan binnen en de condens weet zich geen raad en drupt uit het dak. Juch. Een echte oplossing is beter isoleren. Een tijdelijke oplossing is luikenkappen erop voor meer isolatie. Maar ik vind die kappen stom, want dan is de boot zo donker.

Maar goed. Ze liggen erop, sinds gistermiddag, de kappen. Er is geboend op het dek, de lichtkoepels zijn minder groen, opdat ze zoveel mogelijk licht doorlaten en dat helpt niet veel, dus hebben we nu, ik denk dat het al behoorlijk licht is buiten, de lampen aan. Meer dan ooit zitten we in een nest. Een donker nest. Maar hé, wat zit daar op mijn schoot? Een pluizig kuikentje dat naar een filmpje op mijn smartphone kijkt. Verder is het droog. Ik ga die ene broek even passen.

 

Vergelijkbare berichten

  • Op pad!

    Eén van de wieltjes van de dikke Samsonite koffer is een soort van afgebroken, maar nog niet zó overtuigend dat ik de koffer niet gebruik. Het is ook maar een achterwieltje, het gewicht komt op de twee voorste, zo stel ik mezelf gerust, dat moet ie kunnen. Bovendien gaat hij op de terugweg een stuk…

  • Weed

    Vanmorgen lag er een zwerver voor onze deur. Op het tuinbankje, tussen de bootjesonderdelen die we gisteren hadden gezaagd en klaar hadden gezet voor het grof vuil. Ik dacht eerst dat ik niet al mijn handdoeken binnen had gehaald. Maar toen keek ik beter: de handdoeken leefden. Het bleek een zwerfster te zijn. Een dame…

  • Maria is weer thuis

    Toen we in het dok lagen, de derde dag ofzo, stond er opeens een man in de stuurhut. Dat was verder logisch, want in zo’n dok zetten ze een hele grote trap neer (type vliegtuigtrap maar dan wiebeliger – en viezer), en daarmee loop je door tot je boven bent. Het was Antoine, de oude…

  • Lo-ggg-opedie

    ‘Waarmee je de planten water geeft.’ ‘G-ieter. Kleuren, ik weet er twee.’ ‘Uh. G-eel -‘ ‘-En G-roen.’ De hardheid van de g blijkt niet uit te maken, heb ik geleerd, wel waar hij in de keel zit. A-ch-terin. En gelukkig zijn er veel spelletjes die Woek leuk vindt. Ik voel me ook een stuk veiliger…

  • Rovers zonder boek

    Oioi Havo 3, dat was even schrikken. Niemand las, niemand hield van verhalen en zelfs de lieve meisjes vooraan kwamen niet boven het lawaai uit. Maar ik leerde van ze, dat dan weer wel. Ik leerde dat ze van beeld houden, maar zelfs daar niet echt naar een verhaal kijken. Dus gingen we beelden raden….

  • Ode aan mijn Jutters

    Ik heb Jutters en dat zijn mijn vrienden en we begonnen op het strand, vandaar dat ‘Jutters’ – ik denk niet dat we ooit iets hebben meegenomen. Of ja, elkaar. En mijn vader; want die woont in de buurt van de Jutters, dus die hesen we in zo’n opblaasrolstoel die langs de zee kan, in…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.