Laptop

Omdat mijn moeder ruzie heeft met haar Ipad, koop ik een laptop voor haar. Voor 250 euro. Dat is veel geld, maar toch, voor een laptop vind ik dat bijna niks. Een half artikel schrijven is dat. Gemiddeld.
Het is een braaf ding, die laptop. Blauw bovendien. En als je hem omklapt, dan is het een tablet, wat gezien de gewenning aan de Ipad weleens prettig zou kunnen zijn. Het ding wordt lekker vroeg geleverd en zo is de vrijdag meteen vol. Alsof je een nieuwe kamer krijgt, die je mag inrichten met spullen die je al hebt. Hier een beetje Word, daar een fotootje. De schoorsteenmantel nog even stoffen – wat een open haar suggereert, maar een laptop met een open haar is vreemd – dus geen schoorsteenmantel.
Hoewel ik tussendoor ook twee interviews uitwerk. En Aran twee keer langskomt, één keer omdat hij tussen de middag zijn boterham bij mij wil opeten. Eén keer omdat hij na school blijkbaar geen vriendjes had gevonden om mee te spelen. Hij test de laptop beide keren door er Minecraft op te spelen. Hij keurt m goed.

Vergelijkbare berichten

  • Verzint een nieuwe baan

    Stel dat je een inboedel in zijn geheel overneemt, misschien zelfs het huis erbij, als de eigenaar in kwestie is overleden. Een oma bijvoorbeeld, geen beroemdheid, niet bijzonder aardig, misschien zelfs nauwelijks opgemerkt door haar omgeving. Ze wordt uitsluitend gemist door haar kleinkinderen vanwege de enorme hoeveelheden zondagse taartjes die ze leverde, en door de…

  • Supermanlollie

    Vanmorgen heb ik het wereldrecord traktaties maken verbroken. Coronaproof ook nog. Milo is in de vakantie jarig geweest en ik had het bedacht van tevoren, dat dinsdag een goeie dag zou zijn. Dan is er de leuke juf (de andere is ook leuk, maar vaker boos), dan hebben ze die eerste rommelig nadevakantie-maandag al gehad….

  • 01 Dus hier zit de zomer

    Gisteren belde ik mijn vader vanuit Griekenland. Via Miranda, van de afdeling, die naar hem toeliep en hem hielp om te videobellen. Ik zag hem liggen met dat witte kussen achter zijn hoofd, zijn witte haren, heel korrelig, zo’n heel andere wereld, zo heel klein en ik liet hem de wijde Griekse avond zien. Alle…

  • rIJver

    Op een dag word je wakker, is het twintig jaar later, heb je twee kinderen en je woont onder een steen. Dat was mijn grootste angst, twintig jaar geleden. Ik was weggelopen, vrijgevochten, klom op elke barricade die ik tegenkwam. Ik had geen huis en dus niets te verliezen. Ik kon me niet voorstellen dat ik…

  • Privépeuter

    Ik zag een vrouw op tv die zei dat je geen foto’s van kinderen online moet zetten. Ze had het nog niet eens over naakte kinderen. Ze had het over kiekjes van gewone, schattige, aantrekkelijke, blozende kotertjes. Omdat je niet weet wat mensen ermee gaan doen. Wijze woorden, zo leek het, want deze mevrouw keek…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.