Tiktak
12:56, over 10 minuten ga ik koffie maken voor de Schrijversacademiestudenten die om 13:30 binnenstromen. Hoe vaak ik het ook doe, die stuk voor stuk getelde minuten voordat ze voor het eerst samenkomen vind ik altijd spannend. Alsof je weet dat je verliefd gaat worden, maar je weet nog niet hoe, want je hebt hun verhalen nog niet gehoord, nog niet bedacht hoe een stem zich zou kunnen ontwikkelen. Het vermoeden van een doel van een verhaal, van een schrijver, daarvoor moet je eerst even contact hebben gehad.
Ik heb speculaasjes en sinaasappels – moet ik ook nog klaarzetten – ik heb de deadlines voorbereid. Eigenlijk zou ik nu heel graag nog even aan mijn eigen verhaal, in mijn eigen wereld. Vacuümtijd, tussen de momenten in. Ik giet m vol met woorden.
