POESJES

We willen twee katten adopteren.  Of eigenlijk, ik wil dat. En Woek ook. En Milo kan heel goed POESJES roepen, dus dat telt. Nu alleen hopen dat we ze ook krijgen; er is nog een familie in het spel. Met een tuin. Maar ook met een hond dus dat is weer een nadeel. Wij hebben ook een nadeel want we hebben een boot en dan kunnen de poezen in het water vallen. Het gezin in kwestie gaat naar het buitenland vertrekken en verkeert in grote aarzeling. Ik ken ze niet en zij mij niet en daarom voelt het als een Miss Universe verkiezing op basis van onduidelijke argumenten. Ik ben nooit zo goed geweest in Miss Universe verkiezingen. Voor de zekerheid heb ik de knapste van ons stel maar naar de kapper gestuurd.

 

Vergelijkbare berichten

  • Ode aan mijn Jutters

    Ik heb Jutters en dat zijn mijn vrienden en we begonnen op het strand, vandaar dat ‘Jutters’ – ik denk niet dat we ooit iets hebben meegenomen. Of ja, elkaar. En mijn vader; want die woont in de buurt van de Jutters, dus die hesen we in zo’n opblaasrolstoel die langs de zee kan, in…

  • De dag na Sail

    Geen vuurwerk gisternacht, maar ook geen overijverige toezichthouders. Milo huilde dat zijn broer niet mee mocht naar zijn kinderopvang, Woek was klassenhulpje. Zijn gezicht rimpelde van ernst. Hier bij de studio nemen de vaste schippers hun vaste plekken weer in; iedereen stiekem opgelucht dat het leven weer normaal is. Sail is goed voor je hoofd:…

  • Mottige vosjes in de regen

    Net als het niet harder kan regenen, gaat het nog harder regenen. De Belgische wegen zijn gemaakt om te aquaplanen, maar het is niet druk op de weg – voor zover ik kan zien. We zijn onderweg naar Aran die op klimkamp is in het Franse Fontainebleau, een plek die elke klimmer blijkt te kennen,…

  • Na de autobrand

    Nu, twee dagen later, lopen er twee verhalen door mijn hoofd. Het ene: dat het een vrij spectaculaire manier is om te ontdekken hoe dun zo’n draadje van leven is. De hele brand van de cabrio duurde misschien twintig minuten. Toen was de auto weg. Dat is indrukwekkend om mee te maken. Heb ik maar…

  • In de race

    Moest ik vanmorgen nieuwe formulieren uploaden naar een mevrouw van de woonstichting en in haar mail stond: heb je nog vragen bel gerust. Dus ik belde maar werd zeker niet geruster. Ik kwam niet voorbij de telefoniste, en eigenlijk kon mijn vraag misschien ook wel niet worden beantwoord, want het antwoord dat ik zoek is;…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.