Vol topattracties
Een pinguïn zag ik in het voorbijgaan en ook een uiterst harige zeeleeuw, dus misschien was dat geen zeeleeuw. Ik had zin om hem te aaien, maar dat mocht dan weer niet. We gingen ongeveer tien keer in een toffe achtbaan van slechts vijftig seconden, maar omdat het niet druk was gaf dat niks want we renden gewoon rondjes – wat op zichzelf al heel bevredigend is, om langs al die dranghekjes te rennen, bedoeld om publiek in eindeloze cirkels naar een kortstondig einddoel te leiden. Die achtbaan had iets met duurzame of andersoortig landbouw te maken, maar omdat we zo hard gingen las ik niks, bovendien leest het lastig als je achteruit scheurt in een wiebelkarretje.
Er vlogen enorme witte vlinders door de vlindertuin – daar pasten wel vijf koolwitjes in – en ik dacht wat ik al eerder dacht; dat het voor de eikenprocessierups zo fijn was geweest als hij later knappe vlinder werd en niet het motachtige dier waar je goed naar moet kijken om te zien dat hij ook nog mooi is, in bruintinten. Bruintinten waren er niet in de Arctic 1, die andere topattractie in een schudstoel met een actiefilm over neerstorten op een ijszee en oh – dáár zag ik die pinguïn natuurlijk, hij zweefde heel levensecht door de zaal tot op de punt van mijn 3D neusbril. Had ik beter gekeken, dan wist ik dat nog. Maar goed kijken, daar hadden we het te druk voor. En daar ging het ook niet over. Net zoals het niet over dieren ging. Wildlands is een pretpark waar dieren tussen de attracties door hobbelen. Heel Animazia, allemaal.
