Och het was zo fijn op de berg van Anna en haar familie.
Maar verstandig als we zijn keren we één dag voor het vliegen terug naar Madrid, om niet teveel tegelijk te reizen.
Misschien hadden we ook nog iets met halverwege kamperen moeten verzinnen, want Milo slaat aan na drie uur rijden. Dan moeten we nog een uurtje of twee.
Gelukkig laat hij tussen het gillen door merken dat zijn taal enorm vooruit is gegaan: MIJ!!! AUTOE! MIJ!
Das toch een zin met drie woorden.
Elke avond werk ik mijn powerpoint bij. Omdat ik ‘vrolijk’ had staan bij ‘zielige’ muziek. Omdat ik meer plaatjes nodig had. Omdat ik nieuwe vragen verzon. Ik krijg tips onderweg van door de wol geverfde docenten, en af en toe ontstaan onderlinge discussies over goeie boeken. Vandaag had ik bovendien een lieve school, dat hielp…
Alles is ‘einde van het schooljaar’ op dit moment. De school van Milo kan voor morgen geen verse leerkracht meer regelen dus Milo heeft zomaar vrij (maar de cito’s zijn achter de rug – en wat nou zelf nog veel werk en ik gun het haar ook; de school bedoel ik; als ik denk aan…
Dan sta ik in die yogastudio die vroeger de Wibra was. Dat laatste maakt soms uit. En overal spiegels. In dat leuke nieuwe shirt, waar mijn spierwitte armen zo lekker in tot uiting komen en dan moeten we op één been en dan zegt dat been: nee. Ik doe het niet. Jij kan daar leuk…
Sinds de identiteitsfraude heb ik al mijn wachtwoorden gewijzigd (het dilemma: allemaal nieuwe wachtwoorden die je gaat vergeten, één versleutelde sleutelhanger – maar wat als iemand die kraakt, maar wat als je dát wachtwoord vergeet), dus nu duurt het even voor ik verder kan aan een verhaal, want alle software (lees, in dit geval, Dropbox)…
Morgen is mijn moeder een jaar dood. Ik kijk al een tijdje naar die dag in mijn agenda. Zoals hij daar tussen de andere dagen ligt als een vetbubbel, ongrijpbaar. Ik ga naar mijn vader, morgen, maar we hebben het er nauwelijks over. Onze gesprekken zijn praktisch. Over wandelen in het bos, over geldzaken, wie…