Pier en visjes

DoorJowi

Morgen ga ik met Woek drie dagen op vakantie. Naar Scheveningen, naar een hotel met een zwembad. Met zijn tweeën, de andere jongetjes passen op de boot.
Volgens mij zijn we allebei van al die gegevens onder de indruk. Het gaat er in ieder geval vaak over. Vooral over wanneer we ook alweer precies gaan.
Het antwoord is steeds iets met ‘over-morgen.’ En dat is nog te ver weg, vindt Woek.
Tot gisteravond. Vlak voor het slapen gaan zegt mijn zoon tevreden: ‘Morgen kan ik zeggen dat ik morgen op vakantie ga.’

Vergelijkbare berichten

  • Beter

    DoorJowi

    Vandaag herinnerde hij zich iets beter de kindjes van gisteren en die kwamen ook allemaal weer binnenlopen. Dat was fijn. Bovendien was er duplo. En een toren waar autootjes af konden rijden. We knuffelden en zwaaiden en ik fietste weg. Zelfs Broccoli mauwt niet meer zo klagelijk.

  • Fragmentarisme

    DoorJowi

    Het gesprek ging over het schrijven van een blog en hoeveel je uitlegt over de achterliggende omstandigheden.Ze zei dat mensen die niet wisten over wie het stukje ‘as dinsdag’ ging, het ook niet zouden begrijpen. ‘Ze weten niet dat je moeder geen been meer had, dus dan snappen ze je laatste zin niet.’ Daarna vroeg…

  • De schop

    DoorJowi

    Mijn website gaat op de schop. Want nu mijn vader beter gaat (ja, hij gaat beter, woehoe!), zie ik het rommeltje dat ik er hier van heb gemaakt en na een goed gesprek met Merel is er nu een plan. Meestal werkt iemand zo’n plan dan in stilte uit, maar ik dacht: ik doe het…

  • Ik mijlpaalregen

    DoorJowi

    Het regent mijlpalen: mijn vaders huis is nu echt verkocht. Milo gaat voor het eerst van zijn leven zijn haar afknippen. De deadline van een joekelklus is nabij. Er komen nog meer mijlpalen aan: We gaan al bijna naar Japan. Mijn nieuwe boek Kip op je kop komt uit; (komen jullie naar de boekpresentatie? Is…

  • Puntige tandjes

    DoorJowi

    Ik overweeg een digitale agenda, maar kan me niet goed voorstellen waar ik mijn afspraken laat, als ik ze maak aan de telefoon en niet bij de computer ben. Dan roepen we tijden, dan zeg ik; dat zoek ik even op, en dan hou mijn agenda dus tegen mijn oor. Verder is hier veel stilte tussen…

  • The making of

    DoorJowi

    Daar gingen ze, de superrovers. Ik er achteraan hollen en gillen en springen en met mijn armen zwaaien. Ze hadden me zelfs op een gegeven moment omsingeld (gelukkig had ik mijn roverslaarzen aan). Er was een Kluitmanhulpteam bestaande uit cameraman Otto en Martine. Roversouders en lieve vriendinnen kwamen helpen met het aanbrengen van gruwelijke littekens,…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.