Zo zit ik in een lege boot, beide jongetjes zijn net de straat uitgereden. Woek spijbelt een dagje bij zijn oma. Of nee, hij heeft heel erg spierpijn en heel erg zijn best gedaan, dus eigenlijk wel recht op een dagje rust (zegt hij zelf). Milo gaat naar de paardjes.
Dat betekent dat ze laat thuiskomen, wat weer betekent dat mijn dag zojuist is verdubbeld, wat schrijfbare uren betreft. Er is nog vanalles wat ik wil, maar wat ook heel fijn is: even niks. Daar heb ik zomaar tijd voor.
Ik dacht over een blog en wat de grenzen zijn. Toen met Milo was het overleven. Dus ik schreef. Er was geen grens. Anderen voelden hem wel, die grens, vonden dat ik er overheen was gegaan. Dat zeiden ze niet letterlijk, ze zeiden, gut, schrijven over een te vroeg geboren kind, dat zou ik niet…
‘Een kattenbak, van die plastic zakken, grit – niet te goedkoop, dat stinkt erger – en oh ja, doe er ook maar poezenbandjes bij.’ Nooit gedacht dat ik nog eens een poezenuitzet zou kopen. Dankzij mijn verleden als kraker en algemeen armoedzaaier bestonden vroegere kattentoiletten uit oude verfbakken, en grit? Bij een woonwagen heb je…
Er was een lichtshow, onder de grond, op 80 meter diepte. Het was er best koud, wat nauwelijks voorstelbaar was bij het naar binnen gaan, want toen was het 35 graden. Het treintje ernaartoe! Geen deuren en scheuren door die bergen. En er was dus ook gewoon licht, aan het einde van de tunnel. Vandaag gaan…
We gingen zeehondjes vrijlaten op t Wad. Het was mistig en ik maakte me zorgen omdat ik geen laarzen bij me had. In mijn gympen had ik twee paar sokken. Mijn beenwarmers (ja, die bezit ik) had ik om mijn armen gedaan, wat best mooi stond. We hadden na drie dagen uitsluitend frituur met pizza,…
We lopen naar school. Overal is het wit, en Milo heeft Elsa vast, want die gaan we straks terugbrengen. Maar voordat Else teruggaat, wil Milo haar graag nog even aan de juf van Aran laten zien. Aran stapt wat stilletjes voort. Ik kijk naar zijn rugzak, die is wel erg leeg voor een jongen die…
De ochtend 6.15 Milo: LALA poepiescheet, LALA, mamalief, LALA Edwin: Milo, kun je nog even wachten met zingen? 6.35 Aran: Dat zijn konijnenkeutels. Op jouw bord. Milo: En jij hebt varkenskeutels. 6.57 Ik: Niet met die zaklamp in je oog Milo. Trouwens, waar is je luier? Milo: Weg. Ik: En ook niet met de zaklamp tegen…