WEG

Er ging vandaag eigenlijk niks gebeuren. Op een gesprek in de ochtend na – maar  de ochtend hadden we al gehad – er zou leegte zijn, grenzend aan nieuw werk misschien zelfs, verder met een verhaal, of ja, ook zeuren over achterstallig geld bij opdrachtgevers (heb enorme behoefte aan een donzige winterjas), computer ordenen, me afvragen of ik echt alles voor de laatste dagen kinderboekenweek goed heb voorbereid.

Maar toen.

Toen belde de uitgever.

Of ik tijd had voor het lezen van de proefdruk van WEG.

AARGH. Die zou morgen pas komen.

‘Maar natuurlijk,’ zei ik heel casual.

‘Ik heb het vanmorgen weer gelezen,’ zei hij. ‘En ik vond het opnieuw heel –‘

‘Je hebt toch wel gehuild?’ Ik zei het nog steeds even casual, maar wellicht een tikje dwingend.

Hij werd er verlegen van – we kennen elkaar nog niet zo goed.

Ik weet dat er schrijvers zijn die zeker weten dat hun boek goed is als het er eenmaal is. Ik behoor niet tot die schrijvers. Maar ik verheug me heel erg op dit verhaal. En ik vind het minstens zo spannend. En ik denk dat het een goed verhaal is. Daar. Vooruitgang.

En och, dat mooie kauwtje op de cover, zelfs met mijn zwartwit printer vind ik m lief.