Overzicht

Met Joukje had ik het over ‘ergens boven hangen’. Dat het dé manier is om iets van boeken of de wereld te snappen. Dat er alleen maar recensies mogen worden geschreven door mensen die dat kunnen. En dat het – in ieder geval wat de wereld betreft – lastig is om het nu te doen. Omdat we er zo in zitten met zijn allen.
En toch, toen gisteren bekend werd dat Theaterfestival Boulevard niet doorging, hing ik er even boven. Ik zag mijn zomer verkleuren, bleker werd het, meer wit en geel. Geen intense theater elfdaagse, geen interviews, geen nieuwe contacten, niet die opwinding elke dag. Schrijftijd, troostte ik mezelf (dat is trouwens niet ‘erboven hangen’, ik denk altijd ‘schrijftijd’, als er iets niet doorgaat).
Tot de zomer kan ik het dus zien. Verder is het leven een rommeltje. Maar daar hebben we ook iets op verzonnen. We zien elkaar aan het einde van de middag hopelijk, Joukje en ik. Met anderhalve meter ertussen, in het midden van de stad, op de Dam ofzo. Biertje erbij. Wat nou erboven hangen. Gewoon, hangen.

 

Als je trouwens een schrijfopdracht wilt doen, check dan deze, of bijvoorbeeld deze. Je krijgt gratis feedback in Coronadagen.

Vergelijkbare berichten

  • Ring, deel 2

    Een cliffhanger maken van de werkelijkheid; dat voelde gisteren een beetje gek. Want na het zoeken, na het besluit om woensdag door te gaan met het openen van alle dozen, stuurde Bart een paar uur later een bericht. Van een zakje, gevonden in een doos die nog in het huis stond, ‘een vrij random doos.’…

  • Het Zeemeermeisje komt

    Morgen komt het Zeemeermeisje. Een meisje dat op het dak van haar huis een oude vrouw ontdekt, in een tent. Ze gaan elkaar helpen, zelfs als dat bijna onmogelijk lijkt. Een zacht verhaal denk ik, zonder haakjes, zonder ‘ik heb het allemaal zelf meegemaakt’. Hoewel ik het huis van Huda gebruikte en het dak van…

  • 02 Dus hier zit de zomer

    Na het zwemmen in zee zeg ik tegen Alexandra dat ik zo blij ben dat ze me heeft meegevraagd. Ze kijkt bijna verrast en in ieder geval oprecht blij. Ik ben dat ook. Dat dìt werk is, zo fijn. We lopen over een zonnige weg, met een soort time share achtige appartementen en luide brommertjes,…

  • Een jaar

    Morgen is mijn moeder een jaar dood. Ik kijk al een tijdje naar die dag in mijn agenda. Zoals hij daar tussen de andere dagen ligt als een vetbubbel, ongrijpbaar. Ik ga naar mijn vader, morgen, maar we hebben het er nauwelijks over. Onze gesprekken zijn praktisch. Over wandelen in het bos, over geldzaken, wie…

  • Roze en pluizig

    Ik had dikke zachte sokken gekocht om de wereld vandaag, om te beginnen bij mijn voeten, wat warmer te maken. Ze werden gisteravond direct geconfisqueerd. Zo gaat dat met zachte warme dingen, er zijn altijd wezens die ze meer nodig hebben dan ik. Soms moet je die wezens dat gunnen.

  • Spin zijn

    ‘Waarom moeten wij alles leren en kunnen spinnen alles al?’ Dat vroegen Aran en ik ons af op de fiets op weg naar de supermarkt, om voor de school uit al boodschappen te hebben gedaan. Iets met leeftijd misschien, dat een spin geen tijd heeft om te leren spin te zijn omdat hij dan al…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.