Like-m

rovers

Er is een Facebookpagina gemaakt voor mijn Kluitman leren-leesboekje Stan en de negen rovers!
Door die te liken kan ik je op de hoogte houden van het boek. Het Roverslied komt er binnenkort op – dus dat ken je dan alvast.
Misschien nog wel een doe-het-zelf-lesje in stampen (moet ik nog even aan de jongens vragen, of ze dat willen geven).
De 100ste like krijgt een gratis Stan en de negen rovers boek. Desgewenst met opdracht of schatkaart.
De pagina is nu nog wat leeg, maar je mag er een berichtje achterlaten. Je mag vragen stellen.
Wat er hoort bij een roversfeestje bijvoorbeeld.
Wat is de meest hinderlijke eigenschap van rovers (of van mensen in het algemeen).
Waarom zoeken ze altijd maar schatten.
Kortom: genoeg vragen.
Deze link dus, of eigenlijk: deze.

Vergelijkbare berichten

  • Vlekken vol verlangen

    Soms begint 1 januari niet op 1 januari maar na een vakantie. Een meivakantie bijvoorbeeld. Dan zijn er opeens op de terugreis hele bergen nieuwe plannen. Dan ga ik een baan zoeken, veranderen, opleidingen doen. Van een vriendin leerde ik dat je dan naar het strand moet. Om met iemand te lopen en te vertellen…

  • Fragmentarisme

    Het gesprek ging over het schrijven van een blog en hoeveel je uitlegt over de achterliggende omstandigheden.Ze zei dat mensen die niet wisten over wie het stukje ‘as dinsdag’ ging, het ook niet zouden begrijpen. ‘Ze weten niet dat je moeder geen been meer had, dus dan snappen ze je laatste zin niet.’ Daarna vroeg…

  • Bankie

    Ik had zo’n gevreesd moment van burgerlijkheid. Iets wat je niet wilt zijn en dan toch opeens bent. Het ging over een bankje op de kade. Dat bankje stond zo’n beetje in onze woonkamer, omdat ons schip langs de kade ligt en omdat er nogal luide jongeren op zaten. Het was hun hangplek. Terwijl, zo…

  • POESJES

    We willen twee katten adopteren.  Of eigenlijk, ik wil dat. En Woek ook. En Milo kan heel goed POESJES roepen, dus dat telt. Nu alleen hopen dat we ze ook krijgen; er is nog een familie in het spel. Met een tuin. Maar ook met een hond dus dat is weer een nadeel. Wij hebben ook…

  • Katapult

    ‘Sadistisch eten,’ noemt mijn vader al die kuipjes, die plasticjes om kazen, die onlostrekbare hoekjes. Op zijn afdeling zitten alleen maar mensen met een hersenbeschadiging, overal hangen onbruikbare vlerkjes, wordt er somber naar het bord gestaard waar geen eten ligt, maar een aanstormende worsteling. ‘Kom kom, meneer Schmitz,’ zeggen de verpleegkundigen wat dwingend en leggen…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.