Dag 5

Onderweg in de vroege ochtend kwam ik Lonneke tegen, toevallig, op straat, want wat blijkt, de weg naar Vondel CS zit vol bekenden. We dronken koffie bij de Albert Heijn, of eigenlijk; de koffie van de automaat van de AH in het speeltuintje er tegenover en dat was alsof we even op vakantie waren samen. Om een uur of 9. In Amsterdam.

Toen kwam ik hier. De laatste dag.

Dag 1 was besteed aan Erik en zijn achttienjarige knoop
Dag 2 bestond uit twijfelen en – doe ik ook zelden – filosoferen over waarom ik schrijf wat ik schrijf
Dag 3: meters maken
Dag 4: printen en schrappen en bijwerken en nog eens en nog eens
Dag 5: Hetzelfde. En dat klinkt dan misschien als een herhaling maar ik voel me meer zo’n mijnwerker die zich steeds dieper een verhaal in graaft.

Ga je wat voorlezen? vroeg Martijn van hier, van Vondel CS. ‘Nee, dat vind ik stom, een stuk uit een kinderverhaal om 23 uur,’ zei ik. Of ik het dan aan hem wilde voorlezen. Dus ik testte het op Stijn en die zei dat het leuk was, dus nu doe ik een stukkie. Een klein stukkie straks.

Mijn kindjes kwamen langs en dat was wel even schakelen, het was het einde van de week, borreltijd, volgende week weer door – of nee, volgende week zit ik op mijn studio. Niet hier, in deze torenkamer.
Misschien mag ik nog eens.
Of een keertje op bezoek.
Ik heb al een beetje pre-heimwee.
Vijf dagen doorschrijven. En dan een verhaal dat misschien wel een kinderboek wil worden.
Ik heb getwijfeld en goed gekozen.
En die Erik met zijn drie naakte meisjes in dat zwembad. Die zei net dat hij het helemaal niet erg vindt om nog even wat extra rondjes over die rondweg te maken. En die meisjes, die zeiden net dat ze nog lang niet waren uitgezwommen.

Dit is de LINK en om half elf vanavond is de uitzending