Theaterfestival Boulevard, dag 2

Recept voor een festival: Loop naar het midden van het veld.
Heb je een kind? Laat het kind dan kiezen welke tent er onderzocht gaat worden (ik weet al welke). Het kind in jezelf mag ook kiezen trouwens.
Blijf daar een tijdje in de buurt. Luister naar de mensen die naar buiten komen. Begluur de mensen die naar binnen gaan.
Neem wat te drinken als het warm is.
Loop een rondje.
Zoek de ticketbalie. Nee, er is geen kaartje meer voor dat ene stuk, maar wel voor dat andere ding, die installatie. Kun je klauteren? Je knikt. Betaalt. Je koopt een ijsje voor de tussentijd.
De zon breekt door. Er lopen mensen langs in zwierige jurken en pakken. Je denkt aan je eigen zwierige kleding. En dat je die morgen uit de mottenballen gaat halen.
Je klautert de installatie in, raakt onderweg in verwarring, klautert dan dapper door.
Hij duurt kort de voorstelling – als het al een voorstelling is – maar toch ziet de wereld er opeens heel anders uit. Je dwaalt nog even rond. Je kind kondigt aan nooit meer weg te willen.
En weet je wat. Jij ook niet.

Vergelijkbare berichten

  • Promotie

    Mijn broer Bart promoveerde en dat deed hij uitstekend. Hij wist alle antwoorden op alle vragen en mijn vader keek naar hem en de tranen van trots rolden over zijn wangen. Het begon om drie uur, maar ik was al om half 2 in het tehuis. Nagels knippen, pluisjes wegvegen. En toen; mooie schoenen aan….

  • Tempus fugit (fukkit)

    Alles is ‘einde van het schooljaar’ op dit moment. De school van Milo kan voor morgen geen verse leerkracht meer regelen dus Milo heeft zomaar vrij (maar de cito’s zijn achter de rug – en wat nou zelf nog veel werk en ik gun het haar ook; de school bedoel ik; als ik denk aan…

  • Natte hoedjes

    Aan het einde van de yogales golfde het weer over me heen. Verdriet. Het besef dat ik nu in een wereld leef waarin mijn moeder niet leeft. En ik probeerde erover na te denken. Waarom het zo moeilijk is om dat echt te beseffen. Het antwoord dat ik verzon is misschien een open deur. Maar…

  • Blaadjes branden

    De blote kuiten van de vorige foto begonnen me een beetje tegen te staan, dus dit stukje is geschreven uit eigenbelang. Maar het gaat over mijn moeder. Over mijn moeders bankje, waar we gisteren wat gingkoblaadjes aan toevoegden. Wat niet mag, dus ik noem geen namen en ook geen locaties. Maar ik ben wel heel…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.