En zo is het
Ik: ‘We gaan met de andere pont, Milo, anders zijn we te vroeg bij ..hullie.’
Milo: ‘Bij zij.’
Ik: ‘Wat?’
Milo: ‘Bij zij. Het zijn meisjes.’
Vergelijkbare berichten
Soms wil je een vampier worden
Even voor de goede orde; mijn vorige bericht over gitaren en handpoppen in combinatie met kinderboekenschrijvers was niet tegen jullie hè, gitaargebruikende medekinderboekenschrijvers. Het was een persoonlijke overpeinzing over hoe ik me tot een school, tot een klas, tot kinderen wil verhouden. Ik heb niets tegen gitaren, sterker nog, was ik een handpop, dan wilde…
Kom maar op, loodjes
Veel zeep en koud water, had Marike gezegd, dus ik ging met Alex naar mijn vader om diens trouwring van zijn vinger te trekken. Het viel niet mee, de ring was vergroeid met zijn vinger, zoals je bij oude bomen wel ziet; dat er een beetje boom omheen groeit. Maar het lukte. Daarna moesten we…
Hoop voor beginners
Sinds de geboorte van Milo schrijf ik een column in Kleine Maatjes, een prematurenclubblad. De vorige keer zei ik tegen Barbera, die het blad runt, dat het misschien wel klaar is; Milo gaat goed. We gaan dat prematurenschap zo onderhand maar eens achter ons laten. Ze drong aan om nog even door te gaan, omdat je, als…
Zoek
Er viel gisteren een grote oorring uit mijn oor – kapot – en nu zat ik daarnet op de grond voor het kastje in de badkamer op zoek naar oorbeldoosjes, omdat ik weet dat ik nog een reserve heb. Ergens. En als ik dan om me heen kijk, omringd door vergeten paracetamolletjes, een haarmasker, een…
