Boodschappenlijstjes

Ik zit in bed met een das om en ik stink naar diesel. We moesten diesel tanken voor de verwarming dus kwam er een bunkerboot langszij en verkouden of niet, stak ik daarnet een nozzel in een gat in de boot. Daar zwom vervolgens 1000 liter doorheen, zo de buik in. Dat is wat fijn is aan wonen op een schip: dat je je ‘huis’ kunt voederen.
Het in bed liggen is preventief: de griep loert en als ik nu stillig, gaat ie misschien wel weg. Bovendien past dat dan heel goed bij die lieve tip die ik regelmatig krijg: ‘neem de tijd’. Al weet ik dan steeds niet waar ik die tijd mee naartoe moet nemen.
‘De tijd nemen’ klinkt als nadenken, koesteren zelfs, maar mijn verdriet – ik vermoed een bondje met die griep – laat zich niet goed bedenken. Mijn verdriet slaat toe als ik even niet oplet.
Gisteren zei mijn vader: ‘Wil je kijken of er nog jassen zijn die jou passen. Helbertijn had een hele collectie.’
Er waren er twee die pasten. De ene een regenjas, de andere iets onduidelijker van functie, maar mooi schemerblauw, met een subtiel lijntje. Ik trok hem aan en vond in de jaszak een boodschappenlijstje. Heel kort.
Koffie
Yoghurt
Haring 4
Meteen kneep mijn keel dicht, miste ik mijn moeder zo ontzettend. Omdat die haring op was, de yoghurt ook, de koffie, zeker sinds de nadagen, allang opgedronken. En dat schrijf ik, maar dat is niet precies genoeg. Ik moest huilen omdat haar hand nooit meer boodschappenlijstjes zal krabbelen, het verdwenen alledaagse ervan. Dat er geen plek meer is waar mijn moeder met mijn vader woont. Waar je naartoe kunt gaan. Dat ik haar jas nu ga dragen, geen cadeau van haar, maar een huls waar zij niet meer in past. Omdat ze niks meer op kan vullen. 
Wat nou de tijd nemen. Die tijd, die is er helemaal niet meer.

Vergelijkbare berichten

  • Die wel, die niet

    Het is lastig om beslissingen te nemen die niet helemaal van jou zijn. Het huis van mijn vader is allereerst van hem. Maar hij woont er niet meer, en de broeken met knopen, de mooie blousen; hij gaat ze waarschijnlijk niet meer dragen. Waar laat ik ze dan? Net als de sieraden van mijn moeder….

  • Vertrouwen in de medemens

    Toen ik ooit begon bij NRC Handelsblad werd er vaker gevraagd of ik gesprekken wilde modereren. Soms zei ik ja, maar dan had ik altijd meteen spijt. Zo’n afspraak ging dan als een wolkenkrabber in mijn agenda staan, en dan kon ik er niet meer omheen kijken. De hele tijd dacht ik alleen nog maar…

  • Dominosteentjes

    Een week geleden.‘Als ik jou duw,’ zegt Els de fysio, ‘dan struikel je een beetje opzij, maar blijf je overeind.’ We staan in de lange gang naast twee stoelen, een bal en wat gewichtjes. Mijn broer en ik knikken. ‘Maar als ik jullie vader duw, dan valt hij om.’Mijn vader, in de rolstoel, knikt ook….

  • Vette Rovershit

    ‘Dat gepiel is wel wat voor jou,’ stelde Edwin droogjes vast nadat ik een heel weekend aan de computer geplakt had gezeten. Zoals ik vroeger banden plakte om mijn hoofd van mezelf af te leiden, was ik nu met monteren bezig. Dat kwam omdat ik Ed een videocamera cadeau had gedaan – ik geloof niet…

  • Dromen jagen

    Er zijn momenten in je leven, spirituele momenten, waarbij je kunt kiezen: lach ik erom, of ga ik erin mee? Gisteravond was zo’n moment. We stonden met zijn allen in een te Griekse kleine hotelkamer Roald in bed te stoppen. Opdat hij zou dromen. Er waren dagen voorbereiding, besprekingen en het formuleren van een intentie…

  • Op de dijk

    Daarnet herschreef ik weer het verhaal dat ik vanmiddag met Roald van Oosten ga (proef)opnemen. Het is een project voor de Afsluitdijk, voor Hi-Lo, en je gaat het horen als je daar rijdt. Vanaf mei geloof ik, maar dat zal ik nog even checken. Het is de vijfde of zesde versie, en dan wordt het…

Eén reactie

  1. Lieve Jowi,ja joh zo zie je in hele kleine dingetjes wat een gemis met je doet.En de persoon kan het nooit meer opvullen.
    Maar jullie hoeven toch niet zo’n haast te maken,om alles op te ruimen,des te zwaarder is het.
    Ik wist niet dat je de griep had,sterkte er mee,gelukkig dat Edwin vanavond weer thuis is.
    Beterschap,en veel liefs van mij,

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.