In Rotterdam

Vandaag is mijn moeder drie jaar geleden overleden.  Rond 8 uur vanmorgen was dat.
Zul je net zien dat ik dan in de file sta, app ik Joukje.
Want het regent en ik moet naar Rotterdam over de natte A4. Het is mijn laatste scholendag van de Kinderboekenweek, die twee weken duurde. Vier klassen 6 achter elkaar, hetzelfde leerjaar als Milo, verhalenexperts. Maar de grootste hobbel is de route. Ik wilde eerst met de trein, realiseerde me toen mijn groene koffertje en hoe dat al van mijn eigen fiets afvalt en nou ja, die regen helpt ook niet. Dus in het donker in de auto, podcast op, rijden en flarden herinnering tijdens het rijden. Vooral haar benen. Dat ze haar benen weer terug heeft. Dat ze zegt: hè gezellig. Dat ze thee drinkt met mijn vader in veel te kleine kommetjes en glimlacht. Ik laveer om een auto heen waar rook uit komt. Er schiet een auto voor me langs die nog nét even langs die trage vrachtwagen wil. Ik blijf in beweging, soms met vijftig kilometer per uur, neem me voor op de terugweg langs mijn vader te gaan. Om even te knuffelen. Dan ben ik in Rotterdam. Mijn moeder is onderweg drie jaar dood geworden, en ik was steeds in beweging. Nergens een file te bekennen.

 

Vergelijkbare berichten

  • Bosjes afronden

    Met mijn telefoon voor me uit wandel ik door het bosje achter huis van mijn ouders. Naar rechts bij het binnenkomen, langs het Helbertijnbankje, daarna de klimboom, de eendenvijver, het bruggetje. Ik probeer niet teveel met de telefoon te wiebelen want straks moet er een mp4 van komen. Voor in het apparaat bij mijn vader…

  • POESJES

    We willen twee katten adopteren.  Of eigenlijk, ik wil dat. En Woek ook. En Milo kan heel goed POESJES roepen, dus dat telt. Nu alleen hopen dat we ze ook krijgen; er is nog een familie in het spel. Met een tuin. Maar ook met een hond dus dat is weer een nadeel. Wij hebben ook…

  • Dioraphte Literatour Prijs

    1 minuut voor ik op de radio mocht viel Milo van de trap van de stuurhut. Grote boink, hard gehuil, aan de telefoon ondertussen de uitzending waarin bekend gemaakt ging worden dat ik de Dioraphte Literatour Prijs heb gewonnen. Ik tilde Milo van de grond, legde een waterijsje in een doek tegen zijn rap groeiende bult,…

  • Let op

    Ik was naar Nemo met een heleboel tienjarigen oftewel met Arans klas. En dat viel enorm mee. Waar Milo’s klas nog uit een dertigkoppige groep pluizige eendjes bestaat, die, zodra je op ze probeert te letten, alle kanten op waggelt, zijn tienjarigen zelfstandige kinderen. Mocht je er per ongeluk eentje achterlaten in de bus, dan…

  • Apen

    We gingen naar de nachtwandeling van Artis. Met Willemijn en mijn eigen twee aapjes, die harder kwetterden dan welk beest dan ook. We liepen een route met een app en Aran was de reisleider. Ik had vorig jaar met Milo en Maarten een soort speurtocht na sluit in Artis gedaan en het mooiste vonden we…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.