Harig
De katten hadden ruzie vannacht en nu heeft Mo een kras op zijn neus en heel veel aandacht nodig, heb ik de feromonen voor Broccoli nog een standje hoger gezet. Mijn batterijen zijn op – de AA bedoel ik, niet metaforisch – dus kan ik geen proefopnames maken voor een nieuw podcastplan. Online kom ik bij startbudgetten terecht omdat ik nog beter wil leren dat moet, monteren, terwijl Mo om me heen draait, op schoot wil, zijn staart in mijn neus drukt. Hij heeft gelijk; ik ben niet echt met iets belangrijks bezig. De zon schijnt, ik hoef nog heel even nergens naartoe en ook dat stapeltje knuffels van de Kinderboekenweek (uitstekende personages) hoef ik nog niet op te ruimen. Even niks, of nou ja, alleen wat schrijven. Mo gaat op mijn handen zitten – dus dit laatste stukje tik ik met mijn neus.
