Oh ja, administratie
Het zit dan de hele tijd in mijn achterhoofd, maar gelukkig zit daar nogal veel, dus dan denk ik er nauwelijks aan. Totdat ik al mijn papiertjes heb geordend, de enveloppen bij elkaar heb gelegd, voor de tiende keer heb bedacht dat ik de watermeter bij de boot moet checken, maar dat dat niet kan omdat ik op de studio zit. En als ik dan de speciaal voor het goede doel aangeschaft Pritt stift zie (want dit jaar ga ik het Goed doen) dan weet ik het opeens weer: ik had er vorige week vier dagen voor geblokt, maar toen gingen we isoleren (of sneeuwen zoals Milo het noemt – die zich niet kan herinneren dat hij ooit eerder sneeuw heeft gezien en die nu dus een kind is dat denkt dat sneeuw op Purschuim lijkt) en toen was die lijmstift dus ook nog leeggestift – en dan moet je een merklijm kopen om ervoor te zorgen dat het de volgende keer niet gebeurt, ik kocht er zelfs twee. En toen was het nu. Wat ging ik ook alweer doen.
