Milo is ziek vandaag, die is vanmorgen van bed (zijn eigen) naar bed (het grote) gekropen en zegt dat hij pijn in zijn keel heeft. Zo’n dag wordt het, een dag tussen de dingen door.
Maar de deur staat open, de katten houden inmiddels meer van de zon dan van ons, er is genoeg fruit voor een week.
En als ik naar de tv kijk zie ik een machokat die een fantastische serie salto’s maakt en dan landt op het hoofd van de badmeester. Daar lachen we allebei om.
Dit was de laatste nacht in het hotel, en zoals iedere ochtend hier in ’s Hertogenbosch heb ik over slapen nagedacht. Hoe wonderbaarlijk het is om je ogen aan de rand van de nacht te sluiten en er zonder onderbreking aan de voet van de volgende dag weer uit te komen. Alsof ik een shuttle…
Op zolder vinden we drie typemachines. ‘Die wil ik,’ zegt Aran bij de Olympia. Hij heeft er één keer op getypt, op zo’n ding, bij de schaakclub stond er eentje. Milo heeft een muziekding vast dat ik ken van vroeger bij oma. Een ding dat engeltjes in schilderijen vasthebben, maar daar zit geen geluid bij,…
Het was tweede kerstdag en we gingen naar de Heemtuin om een herinneringsplek voor Helbertijn te zoeken. De gemeente had namelijk gezegd dat het bijna nergens mag, maar heel soms wel. Als wij concreet waren, konden zij dat ook zijn. We gingen naar de Heemtuin om concreet te zijn. Er was een plomp met van…
Door het Vondelpark zwalkte een man met dreads op zijn hoofd en een gitaar in zijn handen. Hij zag er niet koud uit, hoewel het wel koud was. Hij zong een lied dat niet helemaal samenhing met de klanken uit zijn gitaar. Ik was me aan het haasten naar de Roos, waar ik mijn laatste…
Goed, toen was ik even stil. Coronamoeheid, ik zag het overal toeslaan. Ondertussen fotografeerde ik wel een fantastische zonsopgang zonder poes, en reed ik zacht zingend naar de studio, omdat het tegenwoordig extra heerlijk is om een tijdje ongestoord te kunnen werken. Tijd die ik vervolgens verdeed met het koffieapparaat (is dat al ontkalkt?) en…
We gingen de as ophalen bij het crematorium. Het was een kamer, derde deur links vanaf de familiekamer, vol hangers en urnen en glazen kralen waar de as als ‘speels element’ tussen geperst kon worden. De afspraak was gisteren gemaakt. De mevrouw van de Dela had door de telefoon nog gezegd dat ze daar blij…