Rovers zonder boek
Oioi Havo 3, dat was even schrikken. Niemand las, niemand hield van verhalen en zelfs de lieve meisjes vooraan kwamen niet boven het lawaai uit. Maar ik leerde van ze, dat dan weer wel. Ik leerde dat ze van beeld houden, maar zelfs daar niet echt naar een verhaal kijken. Dus gingen we beelden raden. Wat wordt hier eigenlijk verteld, waar gáát dit over? Het werkte. Niet zo heel goed bij die ene groep, maar da’s het voordeel van vier per dag – wel bij de groepen erna. Uiteindelijk deden leraar Nederlands Jan en ik een polonaise op het Roverslied. Dus toen was het een feestje.
