Ring deel 3
Ik loop bij Marike binnen om een ring met ringen op te halen. Ze laat het me zien; het zijn ringen in alle maten en ik mag ze één voor één aan mijn vaders hand schuiven om zijn vinger op te meten: die nieuwe ring wordt een mix van zijn trouwring en die van mijn moeder.
‘Zeep en koud water,’ raadt Marike aan voor het lostrekken van de ring van mijn vader. Die heeft ze immers nodig voor de versmelting. Ik stel me zijn wat rode hand voor, die meestal slap omlaag hangt, daar moet ik even wat tijd voor gaan nemen.
Mijn broer is ondertussen doorgegaan met leegruimen. De meeste ruimtes zijn leeg. Ik vraag schoonmakers voor offertes, het zijn fikse bedragen.
Er wordt gemaild, geappt, overlegd. We zijn een productiebedrijf en iets anders tegelijk. Iets dierlijkers, ik kan het woord nog niet helemaal vinden. Het heeft met besef, met kennis en het toeslaan van die combinatie te maken. Heel plotseling. Vannacht zag ik bijvoorbeeld die zolder van mijn vader weer voor me. De zolder die nu leeg is. Voor altijd. Dat realiseerde ik me opeens, dat ‘voor altijd’. Je kunt gewoon strepen door levens zetten, zelfs als het niet de hele tijd zo voelt. Of, zoals Milouska Meulens gisteren het mooi zei (zij is één van de toffe mensen die ik interviewde voor de toffe serie die vanaf 29 augustus in de zaterdagbijlage van Trouw gaat verschijnen): ‘Je moet het eerst leven, om het te voelen.’
