Op de dijk

Daarnet herschreef ik weer het verhaal dat ik vanmiddag met Roald van Oosten ga (proef)opnemen. Het is een project voor de Afsluitdijk, voor Hi-Lo, en je gaat het horen als je daar rijdt. Vanaf mei geloof ik, maar dat zal ik nog even checken.

Het is de vijfde of zesde versie, en dan wordt het een landschap, zo’n verhaal. Dan wordt het een plek waar je eerder was, waar je doorheen kunt lopen. Waar je stoelen kunt verplaatsen, of in dit geval, schapen (ik heb ze weggezet). Een plek waar je een tijdje naar het water kunt kijken, vol walvissen en palingen. En een Saab, op die dijk. Ook een plek die nog niet af is. We zijn er nog niet, we zijn onderweg, wat heel goed bij het verhaal past. Misschien ga ik geen laatste versie schrijven. Laat ik het gewoon zo.

 

Vergelijkbare berichten

  • Regenboogbeest

    Ik ga zo nog even een foto van een dier maken. Een zwaan. Of een meerkoet. Of iets anders wat hier bij de boot rondzwemt. Om symbolisch te laten zien; ik ben er weer bovenop, althans, boven water, althans, iets in de trant. En dat is mede dankzij de reacties op mijn vorige blog. Dankzij…

  • Bij de les

    Niet ziek worden voor iemand anders is een stuk lastiger dan voor jezelf. Vooral omdat je zo helemaal niks mag hebben. Geen snufje, geen kuchje. ‘Ik blijf twee meter van je af,’ waarschuwde ik mijn vader gisteren al, terwijl ik er morgen pas heenga. Vandaag heb ik de hele dag mijn hypochondrische voelsprieten uit. Is…

  • Hoe auto te rijden

    Ik bel mijn vader na het paleis in Fontainebleau. De jongens zitten in het park bij te komen van alle wandtapijten, ik wil nog even lopen. Na twee rondjes bellen neemt hij op, hij verstaat me niet, zegt hij. ‘Je moet de hoorn tegen je oor doen,’ antwoord ik. Ons altijd terugkerende refrein. ‘Ik hoor…

  • Weed

    Vanmorgen lag er een zwerver voor onze deur. Op het tuinbankje, tussen de bootjesonderdelen die we gisteren hadden gezaagd en klaar hadden gezet voor het grof vuil. Ik dacht eerst dat ik niet al mijn handdoeken binnen had gehaald. Maar toen keek ik beter: de handdoeken leefden. Het bleek een zwerfster te zijn. Een dame…

  • De rovers komen!

    We maken het Roverslied voor bij het Roversboek. Of eigenlijk; het lied is er al. Ik heb het verzonnen met de drie akkoorden die ik ken en de melodie kwam vanzelf. Belangrijkste voorwaarde: je moet erbij kunnen stampen. Jaap speelt de akkoorden (en verzint er wat betere bij) en ik zing. Het werkt! Nu nog…

  • Schollevaar

    Soms vertraag ik op deze blog omdat het leven erbuiten zo versnelt. Dan is het wachten op het moment dat ik weer zin heb. Want ik weet wel dat je elke twee dagen moet schrijven om de lezers aan je te binden. Dat je sleutelwoorden en zoektermen moet bezigen, dat je vooral veel en vaak en…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.