Nu ook hier een gezellige coronaschrijfoefening

Sommige vrienden zijn online veranderd in billboards. Met grapjes en teksten en vooral ook; strenge verzuchtingen. Dat mensen zomaar lopen te genieten van mooi weer bijvoorbeeld, de waanzin.
Die vrienden hebben in hun stem de echo van’de samenleving’, van de ‘ic’ (en kijk eens hoe erg het daar is – alsof het daar OOIT niet erg is. Het is een capaciteitsprobleem, vrienden, veroorzaakt door bezuinigingen, niet een ernst-probleem, want ernstig is het op de IC altijd – maar dat terzijde).
Wie het waagt iets anders te beweren kan net zo goed eigenhandig bejaarden gaan vermoorden. Mensen. Eigen mensen vermoorden. Ze schrijven het nog maar eens groot op hun tijdlijn.
Het gelijk aan je kant hebben; het moet lekker voelen.
Je kunt ook gewoon zien wie de vijand is, ook dat is verhelderend.
En daar vind ik dus van alles van, maar er wordt al genoeg gekakeld, dus ik stel een nieuwe schrijfoefening voor, en je mag kiezen aan welke kant je wilt staan. Leuk toch, en ook nog eens verdiepend.
Dit zijn de opties:

1. Je zit al drie weken binnen, je hebt niet alleen een masker maar ook een pak in huis, je kijkt op Funda of er nog ergens een berg in Groenland te koop is (vraagt je meteen af of ze die wel hebben, leuke bergen, en wat dan het uitzicht is).
Maar vandaag wordt er aan de deur geklopt. Het is de buurman. Hij ziet er beslist een beetje groen uit. Wat doe je?

2. Je bent al drie weken extra veel buiten – verantwoord natuurlijk, je bent een bewust mens. Jouw immuunsysteem is bovendien top door een mix van yoga, slakkenpoep (onverdund) en dagelijkse meditatiesessies. Daarom groet je ook iedereen die op straat loopt, extra lief. Je houdt nu eenmaal van het leven wat je ontzettend veel energie geeft. Is nog niet verboden toch, liefde? En je noemt het ‘vibes’, die energie, omdat niet iedereen ‘energie’ begrijpt.
Maar nu werd je net wakker met een heel duidelijk gevoel: je wilt meer DOEN voor de samenleving. Meer dan zwaaien en vriendelijk groeten. Je wilt mensen hélpen. Maar hoe?

Wil je feedback? Stuur me je tekst, max 750 woorden. De beste tekst maakt kans op een gesigneerd nieuw boek (Beste broers heet het, komt heus binnenkort uit)

Vergelijkbare berichten

  • Geen boek, wel een verhaal

    Ik ben op een school waar ik drie jaar geleden ook al was, het is ‘activiteitenweek’ en wij zijn één van die activiteiten, met meerdere schrijvers, we mogen allemaal drie keer een klas ‘doen’. Een school die verhalen wil, die auteurs uitnodigt, ik ben er blij om. Alle klassen die binnenkomen hebben mijn boek Weg…

  • De begrafenis van Hannemieke

    Het was klein en traditioneel, met de kist door de dorpsstraat en luidende klokken en alle winkels gingen dicht. Wij liepen achter de kist aan, mensen stonden langs de weg. Ze stonden stil en keken, respectvol. Een mevrouw die op een rollator zat stond op toen de kist voorbij kwam. Een man op een straathoek,…

  • Dag 3

    Ik vind het elke dag een enorme luxe; hier naartoe fietsen, en dan met zo’n pasje een heleboel deuren openen, trappen op, hup door naar het kamertje waar mijn computer staat. Ik woon waar mijn computer is. In een warm klein galmend kamertje dus, maar het Vondelpark is maar mooi mijn achtertuin (als ik dit…

  • Verderop valt alles eraf

    Ik zit op het puntje van de wereld, ouderwetse wereldkaart voor ogen, daar, voorbij de horizon, houdt het op, daar valt alles eraf. Verderop graast een struisvogelpaar, een bavianenfamilie wandelt de weg op. Een schildpad is druk bezig er juist weer af te komen, van die weg. Die eindeloze weg die hier in een fraaie…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.