Nog even dit
Als je Woek vraagt of hij komt eten en hij kijkt net tv, dan zegt hij altijd: ‘nog éven dit kijken.’ Alsof er precies op dat moment iets heel spannends te zien is, een soort miniverhaal dat tot een zinderend einde moet, voordat de tv uit kan.
Het duurt meestal maar een paar minuten, daarna kan de tv uit. Ook als het midden in een aflevering is, het verhaal hoeft niet afgelopen te zijn, het is gewoon die ene spanningsboog, dat ene moment dat afgerond moet worden.
Hij zou het niet kunnen omschrijven waarschijnlijk, misschien is het wel vooral afscheid nemen. De overgang van kijken naar eten. Van het ene naar het andere. En daar dan even in willen blijven hangen. Ik herken dat gevoel. Ze zouden er een naam voor moeten verzinnen.
