Lockdownlijstjes
’s Nachts maak ik lijstjes omdat de regen maar doorgaat, net zoals alles maar doorgaat en toch zo onzichtbaar blijft. Lessen uit de lesboeken van mijn zevenjarige, hoe zat het ook alweer met die categorieën en een rijtje met ‘uw’, kan me niet herinneren dat ik dat ooit geleerd heb. Maar wat kan ik me herinneren, wat gaan we ons herinneren hoe wordt deze tijd bijgezet in ons geheugen en hoe zit dat, dacht ik daarnet, met al die mensen die dit leven al leefden, die de avondklok niet gaan merken omdat ze dan toch al in pyjama door het huis stiefelden, bekertje heet water, boek in de hand. Het leven van een beestje in een nest, allemaal nesten naast elkaar, wat je kunt zien als je ’s avonds door het land rijdt, al die lichtjes in al die huizen – maar dat zie je niet, want je rijdt er niet.
Het is weer dag, ik begin.
