Kudde in een warenhuis

We dwalen door de resten van het jaar, als door de uitverkoop van een groot warenhuis. Een stukke kerstbal, een restje chocola (dat eten we op). Er komen dingen. Enge dingen, een scan voor mijn moeder over kanker, leuke dingen, onderzoek naar digitaal schrijven, nieuwe projecten. Ondertussen wiebelt de wereld.

En ieder jaar zijn we als die kudde die samen op heeft gerend. Even uithijgen, een paar drinkbakken champagne wegklokken (er zijn nog rietjes, maar alleen oranje, en een beetje geknakt). Hup, over dat hekje, door naar 1 januari. Ik wens ons allemaal een goeie sprong.

 

 

Vergelijkbare berichten

  • Teckel

    Als je in de gang van het Groninger Museum door de hoge ramen keek, bleek je onder het waterniveau te staan. Er waren ook stoeltjes zodat kinderen zelf konden kijken, maar Milo werd het liefst opgetild. De ramen waren diep zodat je erin kon zitten. Hij zat in ieder raam. ‘Nu zijn we nat’, zei hij steeds…

  • Spierpijn

    Zo zit ik in een lege boot, beide jongetjes zijn net de straat uitgereden. Woek spijbelt een dagje bij zijn oma. Of nee, hij heeft heel erg spierpijn en heel erg zijn best gedaan, dus eigenlijk wel recht op een dagje rust (zegt hij zelf). Milo gaat naar de paardjes. Dat betekent dat ze laat thuiskomen,…

  • Wordt aan gewerkt

    We hadden ze één nacht in de badkamer, waar ze niet eens enorm ongelukkig van leken te worden. Ze lagen er het grootste deel van de tijd in een mandje te knorren. Toen toch weer vrij, want kleine katjes willen rennen. Wat ze deden, waarna Broccoli weer op het aankleedkussen piste. Milo vond dat allemaal…

  • Bestralen

    Eerst was het drieëndertig keer bestralen. Ik dacht even aan Jezus. Daarna dertig keer. Maar eerst een petscan, want hoe kon die kanker nou toch via heup naar schouder zijn gereisd? En nu, mijn moeder belde gisteren, is het niks. Nul keer bestralen. Want ja, de randen van de wond zijn ‘niet schoon’. Maar of bestraling daarbij…

  • Lief

    We brengen Woek naar school en fietsen door naar de Hema. Dan naar de slager, de kluswinkel, de fietsenmaker. De fietsenmaker zet de voetsteuntjes van het fietsstoeltje van Milo wat lager terwijl Milo gewoon op het stoeltje kan blijven zitten. ‘Dankjewel,’ fluistert Milo met grote ogen. We fietsen weg. ‘Dat was lief,’ zucht mijn kind.  

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.