Heeft zaken aan haar hoofd

Vanavond ga ik naar de première van Under my Skin van Isabelle Beernaert in Den Haag (heb haar geïnterviewd dus kreeg een invite) en de dresscode is ‘gala in natural colours’.
Aangezien ik niet op die rode loper hoef maar toch graag gehoorzaam ben, ga ik mijn keifijne nieuwe kamelige Frye laarzen aantrekken en een wollen grijze (olifanten? of nee, reiger, of nee, duiven, of nee ik kan geen elegant grijs beest verzinnen of wacht, natural, een grijze boom) jurk, met luipaardpantybenen.
Enorm natural, toch?

Vergelijkbare berichten

  • Geen gat, niet te vangen

    Ik haal het er weer af bedacht ik me vannacht vol schaamte. Dat bericht over dat zwarte gat. Wat een drama, wat een overdrevenheid. Ik post in plaats daarvan iets verstandigs iets over de politiek. Iets zwart-wits. Tien manieren om je hoofd recht te houden. Iets over lijn aanbrengen, doen wat columnisten doen. Duiden, plaatsen,…

  • Bal met tandjes

    Het is tandartsendag vandaag en ik zit met Aran in de wachtkamer. Milo is niet mee, omdat we ook nog naar een trouwerij én het boekenbal gaan. Eigenlijk is het mijn Milodag, maar ik zag dat vanmorgen, zo heel vroeg, zes uur, dat je wakker wordt en denkt, nee niet NU al wakker zijn –…

  • Spierpijn

    Zo zit ik in een lege boot, beide jongetjes zijn net de straat uitgereden. Woek spijbelt een dagje bij zijn oma. Of nee, hij heeft heel erg spierpijn en heel erg zijn best gedaan, dus eigenlijk wel recht op een dagje rust (zegt hij zelf). Milo gaat naar de paardjes. Dat betekent dat ze laat thuiskomen,…

  • Maakt zich klaar

    Volgende week begin ik met het herschrijven van Robin. Dat is de werktitel, of eigenlijk vooral, de aanspreektitel van het boek dat in het najaar gaat uitkomen. Nu dan toch echt. Na zes jaar puntenslijpen. Het staat aangekondigd, we hebben sinds gisteren een titel, er komt een omslagontwerp. Man, wat ga ik die puntjes op…

  • Nog even dit

    Als je Woek vraagt of hij komt eten en hij kijkt net tv, dan zegt hij altijd: ‘nog éven dit kijken.’ Alsof er precies op dat moment iets heel spannends te zien is, een soort miniverhaal dat tot een zinderend einde moet, voordat de tv uit kan. Het duurt meestal maar een paar minuten, daarna…

  • Daar gaan we weer

    ‘Daar gaan we weer,’ mompelde de vader van een klasgenoot van Aran. We liepen tegelijk naar buiten, ik denk niet dat hij het tegen mij had. Hij bedoelde vast ‘de week’. Weer zo’n maandag, weer zo’n zee van verplichtingen, juch. Maar eigenlijk vind ik die maandag wel leuk. Sterker nog, eigenlijk vind ik ritme (noem…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.