Droombaby

Vannacht droomde ik dat ik een baby ging ophalen bij de garderobe van de Praxis, maar dat de buurvrouw hem al had meegenomen. Er ontstond onenigheid over de vraag of dat mocht, zomaar baby’s aan buurvrouwen meegeven. Ik was daar ook druk mee bezig, in die droom. Volgens mij vond ik dat ze eerst een formulier had in moeten vullen. Dan had ik haar kunnen bellen.
Toen ik wakker werd vertelde ik het aan Aran en hij vroeg: wie laat er dan ook een baby achter in de garderobe van de Praxis. Sowieso: Garderobe? In een kluswinkel?
Ik moest bij de koffie, even later, denken aan een gesprek dat ik gisteren had, waarin ik ‘verwondering’ als antwoord gaf op de vraag wat ik mooi vond aan mijn dag.
Vandaag denk ik: misschien moet ik me ook eens afvragen wat er onder al die verwondering woont. Want wáár is die baby gebleven?

Vergelijkbare berichten

  • Jacht

    Terwijl aan de overkant van de oceaan een heel continent in zee dreigt te verdwenen, concentreer ik me hier op nieuwe verhalen. Verhalen die het gat na Weg moeten opvullen. Verhalen die iets nieuws vertellen, die mij iets nieuws vertellen, die maken dat ik weer begrijp wat ik aan het doen ben – behalve dropjes eten. Links…

  • |

    Dag 5

    Onderweg in de vroege ochtend kwam ik Lonneke tegen, toevallig, op straat, want wat blijkt, de weg naar Vondel CS zit vol bekenden. We dronken koffie bij de Albert Heijn, of eigenlijk; de koffie van de automaat van de AH in het speeltuintje er tegenover en dat was alsof we even op vakantie waren samen….

  • Mijn eerste

    Ik stelde me voor aan iemand die ik al kende (je steekt je hand uit, hoort jezelf zeggen: ‘wij kennen elkaar niet volgens mij?’ en meteen daarna denk je: JAWEL, wij kennen elkaar wel. Maar dan is het al te laat.) Ik stelde me voor aan een facebookvriend die me echt stomverbaasd aankeek. ‘Wíe zei…

  • Terwijl het jaar

      zacht ronkend aanslaat, staar ik nog even in de mist, vulpen in de aanslag. Wat ben ik er voor één, een kinderboekenmaakster, een all-rounder, een eeuwige kameleon (- of is dat met zichzelf in tegenspraak; iets als de voorspelbare toverbal). Ik denk aan de rovers in het leven van Stan en of die in het echte leven…

  • Interview over mijn Zeemeermeisje

    Undercover zelfhulpboek Jowi Schmitz schreef met Zeemeermeisje een undercover-zelfhulpboek voor kinderen en volwassenen. Het staat niet bij ‘zelfhulp’ in de schappen van de boekwinkel, en op de cover lees je dat ook niet. Maar dat geeft niet zegt Schmitz, het gaat erom dat je het voelt als je het leest. ‘Dit boek maakt je leven…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.