Rups
Dus maandag gaan we in een rupsvoertuig over het strand rijden in Katwijk. Mijn vader, en Robert, en Huda, en Alex, en Caroline. Die kennen jullie misschien niet allemaal, maar we zijn dus een groepje in een rups, voor het beeld. Het is een beetje de categorie; nooit gedacht dat ik dat zou doen. Maar nu het dichterbij komt heb ik er best zin in. Ik hoop dat hier de ziekenboeg (twee proestende jongetjes op de bank) me niet velt en ik hoop dat het geen rotweer is. Maar zelfs dan; we doen het gewoon. Mijn vader komt om in de mutsen, wanten en beendoekjes. En wij zijn allemaal bikkels. We gaan gewoon een uur rijden over dat strand omdat het kan, omdat het lucht oplevert en soms is lucht en zee het enige wat je nodig hebt – of ja, koffie, na afloop. Wat nou champagne in een bubbelbad in een hoteltoren in Dubai. Dit is ook zand.
