Rovers in de kinderjury
Stan en de negen rovers is geselecteerd voor de tiplijst van de kinderjury 2016. Samen met 99 andere fijne boeken, hoera! Ik ga meteen kijken.
Dat is lastig. Want de boeken staan op alfabet en het scrollen lukt niet goed, dus ik besluit mezelf te filteren. Eerst boeken van 6-9, das een makkie. Daarna het thema kiezen. Er is ‘humor’, maar ook ‘liefde’ en ‘familie’. Omdat ik mezelf best grappig vind, maar niet weet of de kinderjury er ook zo over denkt kies ik eerst voor ‘familie’.
Niks.
Dan voor ‘liefde’, omdat Stan immers last heeft van het gebrek eraan, en er daarna heel veel van krijgt.
Niks.
Dan toch maar, met trillende vingertjes, humor. ‘Jij bent grappig’ is immers één van de grootste complimenten die een kind kan geven. Of ja, misschien is ‘jij bent een mamavarken’, nog een streepje beter, als het tenminste door je jongste zoon wordt gezegd, die zichzelf de laatste zeer tevreden afwisselend baby- en speenvarken noemt.
Niks.
Wat is Stan dan? Geen geschiedenis, veel landen zitten er ook niet in. Sport al helemaal niet, of ‘op auto’s springen’ moet tellen. En fantasie blijkbaar ook niet. Terecht trouwens, wie zegt dat rovers niet bestaan?
Als ik mezelf al niet kan vinden zie ik het somber voor Stan in, wat de kinderjury betreft. Gelukkig heb ik een plan, mijn volgende boek noem ik Aaaaaaaapekop.
