We brengen Woek naar school en fietsen door naar de Hema. Dan naar de slager, de kluswinkel, de fietsenmaker. De fietsenmaker zet de voetsteuntjes van het fietsstoeltje van Milo wat lager terwijl Milo gewoon op het stoeltje kan blijven zitten. ‘Dankjewel,’ fluistert Milo met grote ogen. We fietsen weg. ‘Dat was lief,’ zucht mijn kind.
Het was zo ontzettend spannend en fijn, de boekpresentatie. En ik ben al vanaf half vijf wakker omdat ik daarover niet uit gejuicht raak van binnen. Dit was mijn speech. Hij was een jongetje dat wegliep om de vrijheid te veroveren. Een tijdje. En daarvoor was hij een meisje dat in zeven sloten tegelijk liep….
Volkomen leeg, was mijn hoofd daarnet toen ik terugdacht aan gisteren. Als een verhaal dat je meteen weer vergeten bent. Misschien komt het door Almere. Door de shock die zo’n stadshart oplevert. Als een hart bestaat uit Zara, H&M, Mediamarkt en WE, dan bestaat dat hart dus uit ketens. En een kerstboom van ijzerdraad en…
Als je Woek vraagt of hij komt eten en hij kijkt net tv, dan zegt hij altijd: ‘nog éven dit kijken.’ Alsof er precies op dat moment iets heel spannends te zien is, een soort miniverhaal dat tot een zinderend einde moet, voordat de tv uit kan. Het duurt meestal maar een paar minuten, daarna…
Dag 4 Ik mis trouwens die prins die omhoog komt klimmen, maar dat is misschien op dag vijf? Toch? Avrotros? Opium? Iemand? Ook duurde het even voor ik durfde te beginnen vandaag, want trots een schrift volschrijven zoals gisteren is één ding, lezen wat erin staat, is een tweede. En vervolgens printen en krassen….
Zes uur ’s avonds. Ik ging al geen glühwein drinken op het schoolplein. Want dat is de gewoonte tijdens het uurtje kerstdiner. Kinderen binnen, ouders buiten met de drank. Ik wilde schrijven. Het plan was dus: Aran wegbrengen met zijn meloenkerstbomen. Even een Weg op de bus voor winnaar Bart. Terug naar boot. Nog precies een…
Ik zit achter een auto. Ik heb mijn camera op het autoraam gericht en daar doorheen stel ik scherp op een muur. Dat is de opdracht: neem een voorgrond, maar stel scherp op de achtergrond. De muur is bruin en vol kleine steentjes. Open Studio waar ik mijn camjo opleiding doe, zit middenin een industriegebied….
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
wat indrukwekkend!
Liefs, Hendriek
ik vertel het Eise, dag!
Dank je Hendriek! Liefs ook aan Eise.