Knarsend

DoorJowi

Als ik een fictieverhaal dat ik net heb geschreven aan iemand laat lezen, komt mijn wereld altijd knarsend tot stilstand. Ik schrijf nog wel andere stukken, maar alleen journalistiek, ik praat nog wel met anderen, maar veel te vertellen heb ik niet. Het grootste deel van mij hangt namelijk als een hermelijnmantel om de schouders van die lezer. In gedachten dan.
Je zou het een gat kunnen noemen, waar ik dan in val. Behalve dan dat ik het vallen nooit merk. Ik lever fluitend in, zet een kopje thee en hup: ik zit erin, in dat gat.
Vroeger zei ik het nooit tegen de lezer, ik bedoel, je moet al een tekst van me lezen, dan heb je niet per se behoefte aan een neuroot in je nek.
Nu zeg ik het wel, ik moet wel. Zoals een claustrofoob het wel moet zeggen als hij een lift instapt.
Een lift is eigenlijk ook een soort gat. En maar op die knopjes drukken. Omhoog, omlaag, omhoog, omlaag, omhoog…

Vergelijkbare berichten

  • Maria is weer thuis

    DoorJowi

    Toen we in het dok lagen, de derde dag ofzo, stond er opeens een man in de stuurhut. Dat was verder logisch, want in zo’n dok zetten ze een hele grote trap neer (type vliegtuigtrap maar dan wiebeliger – en viezer), en daarmee loop je door tot je boven bent. Het was Antoine, de oude…

  • Schrijven en Lezen

    DoorJowi

    Het is hier wat stiller, want ik ben even uit schrijven. Maar mocht je een interview willen lezen, lees dan het fijne gesprek dat ik had met Eva Gerrits, in tijdschrift Lezen En als je me nodig hebt; stuur een mailtje

  • Geen boek, wel een verhaal

    DoorJowi

    Ik ben op een school waar ik drie jaar geleden ook al was, het is ‘activiteitenweek’ en wij zijn één van die activiteiten, met meerdere schrijvers, we mogen allemaal drie keer een klas ‘doen’. Een school die verhalen wil, die auteurs uitnodigt, ik ben er blij om. Alle klassen die binnenkomen hebben mijn boek Weg…

  • Overzicht

    DoorJowi

    Met Joukje had ik het over ‘ergens boven hangen’. Dat het dé manier is om iets van boeken of de wereld te snappen. Dat er alleen maar recensies mogen worden geschreven door mensen die dat kunnen. En dat het – in ieder geval wat de wereld betreft – lastig is om het nu te doen….

  • Stormstrand

    DoorJowi

    In de nacht komt het onweer. Het rent over de zee. Het duurt niet lang, een minuut of tien, genoeg om me wakker te krijgen. Ik staar naar de lichtshow, deze derde nacht van onze moeder-zoon vakantie. Woek verlegt een been, zucht, slaapt verder. In de ochtend volgt de wind. De golven worden alsmaar hoger….

  • Na de stilte

    DoorJowi

    En als ik dan een tijdje in stilte, zonder blogjes, zonder opzienbarende publicaties, aan mijn verhalen werk, dan begint de wereld me langzaam te vergeten. Een idee wat ik had voor een filosofiefestival blijkt zonder mij vorm te hebben gekregen, een verhaal dat ik schreef voor een bundel wordt op de site van de uitgever…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.