Het Zeemeermeisje komt

Morgen komt het Zeemeermeisje. Een meisje dat op het dak van haar huis een oude vrouw ontdekt, in een tent. Ze gaan elkaar helpen, zelfs als dat bijna onmogelijk lijkt.
Een zacht verhaal denk ik, zonder haakjes, zonder ‘ik heb het allemaal zelf meegemaakt’. Hoewel ik het huis van Huda gebruikte en het dak van café het Loosje. En de boot naar Schotland, en nou ja, eigenlijk heb ik het wèl meegemaakt, allemaal. Omdat ze me meenam, Miki. Omdat ik samen met haar over de Nieuwmarkt liep met dat gevoel dat ik ook had toen ik er net woonde. Bewondering, en trots, dat het zomaar kon en mocht, temidden van die mooie oude huizen wonen, onderdeel zijn van een stad. Ga het maar lezen. Of voorlezen. Duik ik nog even die stad in.

 

Vergelijkbare berichten

  • Gelezen worden

    Ga lekker schrijven zeggen ze, je hart op papier, lucht op, maakt je blijer. En dat ís ook zo. Ik schrijf beter dan ik denk. Als ik het niet meer weet, schrijf ik. En hoewel ik het dan vaak nog steeds niet weet, voelt het als een papieren boei, een haakje dat me weer wat…

  • Slagveld

    Mijn ouderlijk huis is zo’n beetje verkocht en gisteren werd er door mijn vader voor getekend in zijn tehuis. Het had ook digitaal gekund, maar dat soort dingen moet je bedekken met taartjes vind ik, of op zijn minst begieten met koffie. Het tekenen was al een uitdaging, omdat mijn vaders handschrift is gekrompen. Zacht…

  • Kom maar op, loodjes

    Veel zeep en koud water, had Marike gezegd, dus ik ging met Alex naar mijn vader om diens trouwring van zijn vinger te trekken. Het viel niet mee, de ring was vergroeid met zijn vinger, zoals je bij oude bomen wel ziet; dat er een beetje boom omheen groeit. Maar het lukte. Daarna moesten we…

  • Ik begrijp

    nu waarom ze zeggen dat het winnen van een prijs overweldigend is. Dat komt omdat je er zo blij van wordt en door al jullie gelukswensen en lieve berichten. Dank jullie wel! Het schijnt buiten te regenen, maar ik merk er even niks van.  

  • Ik zal je missen

    Gistermiddag was het afscheid van Imre die maar 43 is geworden en ’s avonds was ik bij Huub Stapel in Beverwijk, in een zaal vol grijze kuiven. Een try out was het nog, ik ga Huub later voor Trouw aan de tand voelen over zijn voorstelling, die Alleen familie heet. Nog los van de voorstelling…

Eén reactie

  1. Ben net begonnen in het verhaal, maar “zag” haar lopen en was inderdaad benieuwd of ze boven het Loosje zou gaan wonen. Ik drink hier graag een wijntje met mijn vriendin als we in Amsterdam zijn. Het was haar stamkroeg.

    wat leuk om te lezen én ben zeer benieuwd naar Schotland, daar hou ik ook van.

    Mee eens met je blog over kinder/9-99 boeken, ik lees ze graag, voor mijn werk maar ook omdat ze zo mooi beeldend en fantasievol zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.