Het had zijn roeping kunnen zijn

Woek wil streetdance doen en dat is cool, dus ik stuur een mail aan een dansschool die lesgeeft in de buurt. Er komt een mail terug dat mailen geen zin heeft, dat ik hem op de site moet inschrijven. Wat ik doe. Na een maand mail ik weer, want ze bevestigen niks. Ik heb het verkeerd gedaan is het antwoord, want anders had ik wel een bericht gehad. Dus ik bel ze om te vragen hoe het dan wel had gemoeten. Er komt een bozige mevrouw aan de telefoon, dat ik inderdaad eerst al mijn betaalgegevens moet invullen en Woek in moet schrijven voor een cursus en dat dàn de eerste les als proefles geldt.
‘Dat staat bij de veelgestelde vragen hóór.’
Ik schrijf Woek in.
Ik krijg een bevestiging van zijn aanmelding. Als je <b>betaald</b> vóór… staat er in vette letters.
Lijkt mij gênant, zo’n automatisch gegenereerde mail met schrijffouten.
Dus ik stuur een reactie. En echt waar, eerlijk, er staat nergens dat ze stom zijn, dat ze onaardig tegen me deden, dat ze het iemand die dansles wil, moeilijk maken. Wel dat hun site een chaos is en dat er spelfouten in hun berichten zitten.

Vergelijkbare berichten

  • Verhuizen

    Ik vraag me af of die verhuizing een goed teken is, schrijft een vriend van mijn vader. Ik ook. Mijn vader gaat morgen per ambulance (in een auto hangt hij nog te scheef) vanuit het ziekenhuis naar een ‘geriatrisch revalidatiehuis’, omdat het hardere werken van ‘echte’ revalidatie in een kliniek als Basalt te hoog gegrepen…

  • Geen boek, wel een verhaal

    Ik ben op een school waar ik drie jaar geleden ook al was, het is ‘activiteitenweek’ en wij zijn één van die activiteiten, met meerdere schrijvers, we mogen allemaal drie keer een klas ‘doen’. Een school die verhalen wil, die auteurs uitnodigt, ik ben er blij om. Alle klassen die binnenkomen hebben mijn boek Weg…

  • Feestjes

    Er was een feestje gisteren; de Gouden Kinderboekenborrel in het verre Amsterdamse westen, naast de Kweker, op een groot terrein met niets dan voedsel. De plek waar de beste chefkok ter wereld Natasja (toen ze nog in Nederland woonde) naartoe ging, gewapend met een magische toegangspas. Het feest vond plaats in de Centrale Markthal een…

  • Interview over mijn Zeemeermeisje

    Undercover zelfhulpboek Jowi Schmitz schreef met Zeemeermeisje een undercover-zelfhulpboek voor kinderen en volwassenen. Het staat niet bij ‘zelfhulp’ in de schappen van de boekwinkel, en op de cover lees je dat ook niet. Maar dat geeft niet zegt Schmitz, het gaat erom dat je het voelt als je het leest. ‘Dit boek maakt je leven…

  • Rups

    Dus maandag gaan we in een rupsvoertuig over het strand rijden in Katwijk. Mijn vader, en Robert, en Huda, en Alex, en Caroline. Die kennen jullie misschien niet allemaal, maar we zijn dus een groepje in een rups, voor het beeld. Het is een beetje de categorie; nooit gedacht dat ik dat zou doen. Maar…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.