Het had zijn roeping kunnen zijn

Woek wil streetdance doen en dat is cool, dus ik stuur een mail aan een dansschool die lesgeeft in de buurt. Er komt een mail terug dat mailen geen zin heeft, dat ik hem op de site moet inschrijven. Wat ik doe. Na een maand mail ik weer, want ze bevestigen niks. Ik heb het verkeerd gedaan is het antwoord, want anders had ik wel een bericht gehad. Dus ik bel ze om te vragen hoe het dan wel had gemoeten. Er komt een bozige mevrouw aan de telefoon, dat ik inderdaad eerst al mijn betaalgegevens moet invullen en Woek in moet schrijven voor een cursus en dat dàn de eerste les als proefles geldt.
‘Dat staat bij de veelgestelde vragen hóór.’
Ik schrijf Woek in.
Ik krijg een bevestiging van zijn aanmelding. Als je <b>betaald</b> vóór… staat er in vette letters.
Lijkt mij gênant, zo’n automatisch gegenereerde mail met schrijffouten.
Dus ik stuur een reactie. En echt waar, eerlijk, er staat nergens dat ze stom zijn, dat ze onaardig tegen me deden, dat ze het iemand die dansles wil, moeilijk maken. Wel dat hun site een chaos is en dat er spelfouten in hun berichten zitten.

Vergelijkbare berichten

  • Ik mijlpaalregen

    Het regent mijlpalen: mijn vaders huis is nu echt verkocht. Milo gaat voor het eerst van zijn leven zijn haar afknippen. De deadline van een joekelklus is nabij. Er komen nog meer mijlpalen aan: We gaan al bijna naar Japan. Mijn nieuwe boek Kip op je kop komt uit; (komen jullie naar de boekpresentatie? Is…

  • Een blog over iets anders

    Tegenwoordig heb ik bij blogs over iets anders het gevoel excuses te moeten maken dat ik niet over de oorlog schrijf (en ik ben niet de enige met dat gevoel, maar ik zeg het toch, evengoed, hardop). Dat doe ik dus niet, over de oorlog schrijven, mijn schreeuw met ander geschreeuw vermengen, ik weet dat…

  • de laatste dag

    Ik liep naar binnen, zette mijn laptop naast mijn naambordje. In mijn hoofd een liedje. Buiten de tenten van het plein. Een zingende technicus. Ik ging zitten, opende mijn laptop, miste koffie, nam me voor die later te halen. Het was hier helemaal leeg, geen overleg in de hoek, geen onrust met tafeltjes. Lekker, kon…

  • Gaat op pad

    Ik wen niet snel. Aan niks, eigenlijk. Maar vooral niet aan reizen. Dat maakt dat het geweldig en minstens zo eng. Zoals nu, ik moet in Den Haag zijn bij een basisschool die daar ergens links achterin ligt en heb besloten om met het openbaar vervoer te gaan. Omdat door de file rijden minstens zo…

  • Spreeuwen in de mist

    Het geluid van klapschaatsen in een bocht, omdat het als ganzen klinkt. Een zwaan die opstijgt en daarbij een stuk over het water rent, met flapvoeten. Vanmorgen, twee angstige katten (ze snappen het kattenluik nog steeds niet) voor de deur en enorm lawaai op de achtergrond. Uur of zes, de wereld grijs. Meestal zijn het…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.