Wat er níet is

‘Je probeert ook te kijken naar wat er níet is,’ zei Jacintha Ellers, hoogleraar evolutionaire biologie, toen ik haar interviewde voor Neushoorns in het Noorderpark.
Ze zit niet in de audiowandeling, maar hopelijk wel in het vervolg, het vervolg van kijken in de toekomst, van wat er nog gaat komen, van wat er nog niet is.
Ze bedoelde dat de evolutie een bepaalde koers vaart, maar daardoor dus talloze andere koersen niet. En dat lijkt een open deur, maar we vergeten het steeds. We vinden het bijvoorbeeld normaal dat we een eivormig hoofd met ogen, neuzen en oren hebben, we vinden het níet raar dat we geen kieuwen hebben, geen staarten, geen vleugels (hoewel ik dat altijd jammer heb gevonden).
Die manier van kijken – naar wat er niet-is – is lastig, ook als het over het nu gaat. Horen wat er níet wordt gezegd, welke gebaren er er niet worden gemaakt, welke daden niet begaan. Een nooit aflatende denkoefening is het en als je niet oppast, kun je er heel achterdochtig van worden. Er is bovendien geen conclusie. Omdat je de andere routes niet kunt bewandelen, omdat je dikwijls niet eens beseft dat er andere routes wáren.
Dus dan maar beginnen met een dwaaltocht. Een audiowandeling door het Noorderpark, om woorden te zoeken, een beetje grazen, terwijl slimme mensen mooie dingen in je oor fluisteren, versterkt door fantastische muziek. Het begint immers altijd met rondkijken en je verbazen. Vandaag bijvoorbeeld (28 december), of morgen (29 december), tussen 13.00 en 16.00 bij Pompet in het Noorderpark. Zie jullie daar? (de wandeling staat nu online!)

Vergelijkbare berichten

  • Hortsj

    Toen ik nog klein was en droomde van paardrijles, droomde ik ook dat ik het al kon. Ik zat op een ongezadeld gevlekt paardje en we reden zo hard mogelijk door een nooit eindigend veld. Dan juichte ik. De high desert herkende ik later als de plek van mijn dromen. In het echt is het…

  • Overmangood

    Sommige thuislesdagen duren langer dan andere. Deze duurde lang. Er kwam een mango in voor. En een foto waarop Milo en ik een rare bek trekken, maar die plaats ik lekker niet. We speelden een keer of vijf ‘Escape Room’, ideetje van dedagvandaag.nl die het weer van Klokhuis had geleend. Net als de vorige lockdown…

  • Dioraphte Literatour Prijs

    1 minuut voor ik op de radio mocht viel Milo van de trap van de stuurhut. Grote boink, hard gehuil, aan de telefoon ondertussen de uitzending waarin bekend gemaakt ging worden dat ik de Dioraphte Literatour Prijs heb gewonnen. Ik tilde Milo van de grond, legde een waterijsje in een doek tegen zijn rap groeiende bult,…

  • Leeg peuteren

    Ieder jaar met Kinderboekenweek is het raak: de schoolbezoeken. Scholen nodigen schrijvers uit om in de klas te komen, om ze warm te maken voor lezen of misschien wel schrijven. Dus reizen door het hele land kinderboekenschrijvers met tassen vol boeken, usbsticks vol filmpjes, worden ze losgelaten op scholen met leerkrachten die óf met enthousiasme…

  • Mijn Griffel en ik

    Nadat ik was thuisgekomen met mijn griffel, mocht Milo hem vasthouden. Dat was leuk, we waren alleen thuis, mijn achtjarige en ik. Hij had de griffel in beide handen vast en keek naar me met een nieuwe blik in zijn ogen. Bewondering misschien, maar eerder nog: verrassing. Gut, die moeder van mij kán iets. Zodra…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.