Tikje rood

Boekhandel Broese zit naast de Utrechtse bieb waar ik straks lesgeef, ik ben te vroeg. Het is lunchtijd en was er niet een koffiecorner in Broese? Ik draaf naar  binnen, zo de Young Adult boeken in. Geen koffiecorner te zien maar ja, nee, als ik er dan toch ben kan ik meteen even kijken of mijn boek er ligt…Er ligt een boek van me, Schat onder de stad bij de Young Adult boeken. Hoera!
Maar waar is Weg? Weg is weg.
Ik aarzel. Ga ik dat vragen? Gênant, naar je eigen boek informeren.
De man bij de informatiebalie kijkt me uitnodigend aan. Zoekende klant, het straalt van me af. Een nanoseconde wil ik me ook zo voordoen. Als een geïnteresseerde lezer op zoek naar dat ene geweldige boek. U weet wel, in de top 5 van de Volkskrant. Er is nu zelfs een stickeractie op Facebook.
‘Ik zoek mijn boek,’ zeg ik zachtjes. De man haalt er een collega bij en ik moet het nog een keer zeggen, wat mijn wangen nog wat roder maakt. De computer vertelt dat er best wat Wegs zijn verkocht, dat ze hier zouden moeten liggen. ‘Eerst lag er daar een stapeltje’ wijst de collega naar de tafel ‘leuke boeken’.
Maar nu staan ze in de kast, vervolgt ze, echt waar, kijk daar. Of nee. Daar. Of nee. Daar! Ze vist twee Wegs uit een hoekje. Verkeerd weggezet.
Ik bedank en kijk op, recht in het gezicht van Koos Meinderts die blij verrast ‘Wat doe jij hier?’ vraagt.
‘Lunchen,’ zeg ik zo vanzelfsprekend mogelijk.

 

Vergelijkbare berichten

  • |

    Dag 5

    Onderweg in de vroege ochtend kwam ik Lonneke tegen, toevallig, op straat, want wat blijkt, de weg naar Vondel CS zit vol bekenden. We dronken koffie bij de Albert Heijn, of eigenlijk; de koffie van de automaat van de AH in het speeltuintje er tegenover en dat was alsof we even op vakantie waren samen….

  • In een hotel

    Achter mij in t Lloyd hotel zat een mevrouw te bellen. Met zo’n prachtig Engels accent vol dure scholen. Ik luisterde niet echt mee, want ik schreef over reuzen. Na een tijdje begon ik me wel af te vragen wat haar functie was. Directeur misschien, manager. Ze had het vaak over films en distributie, zelden over het…

  • Daar gaan we weer

    ‘Daar gaan we weer,’ mompelde de vader van een klasgenoot van Aran. We liepen tegelijk naar buiten, ik denk niet dat hij het tegen mij had. Hij bedoelde vast ‘de week’. Weer zo’n maandag, weer zo’n zee van verplichtingen, juch. Maar eigenlijk vind ik die maandag wel leuk. Sterker nog, eigenlijk vind ik ritme (noem…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.